Поп Владимир Живков е роден во 1875 година во Штип. Основното образование го завршил во родниот град, а подоцна станал православен свештеник. Додека Гоце Делчев учителствувал во Штип, го привлекол во редовите на Внатрешната македонска револуционерна организација (ВМОРО). Благодарение на својата посветеност, организаторски способности и големиот углед што го уживал меѓу населението, Поп Владимир набргу станал еден од најактивните членови на Организацијата.
Во следните години активно работел на ширењето и зацврстувањето на револуционерната мрежа во Штипско. Како свештеник и револуционер, ја користел својата положба за ширење на ослободителните идеи, организирање нови членови, одржување врски меѓу комитетите и помагање на четите на ВМОРО.
По Младотурската револуција, кога првичните надежи за слобода биле заменети со нови прогони, османлиските власти во 1910 година започнале широка акција за разоружување на македонското население и ликвидирање на револуционерната организација. Во текот на таа акција Поп Владимир бил уапсен во Штип и изложен на сурови мачења.
Не можејќи повеќе да ги издржи жестоките измачувања и решен да не открие ништо што би ја загрозило Организацијата и неговите соборци, Поп Владимир Живков извршил самоубиство, оставајќи зад себе пример на исклучителна пожртвуваност и верност кон идеалите на ВМОРО.
Хронологија
1875 – Роден во Штип.
1890-тите – По иницијатива на Гоце Делчев се приклучува на ВМОРО.
1890–1910 – Активен организатор и револуционерен деец во Штипско.
1910 – Уапсен при акцијата на Младотурците за разоружување на македонското население; по тешките мачења извршува самоубиство.
Историско значење
Поп Владимир Живков е пример за свештеник кој својата духовна служба ја поврзал со борбата за национално ослободување. Како еден од раните соработници на Гоце Делчев во Штип и активен член на ВМОРО, тој дал значаен придонес во развојот на Организацијата во Источна Македонија. Неговата трагична смрт во 1910 година останува сведоштво за суровите прогони на македонските револуционери и за нивната подготвеност да го жртвуваат сопствениот живот за да ги заштитат своите соборци и идеалите на Организацијата.