Ленина Жила – „Виенска ‘стапица’: Историја на преговорите меѓу СССР и ВМРО на Тодор Александров“

Виенска стапица - СССР и ВМРО

Краток опис

„Виенска ‘стапица’: Историја на преговорите меѓу СССР и ВМРО на Тодор Александров“ од Ленина Жила е монографија посветена на сложените односи меѓу раководството на ВМРО и советската страна во периодот 1923–1924 година.

Во книгата детално се обработуваат почетните контакти, Виенските преговори, позициите на Тодор Александров, Александар Протогеров и другите учесници, како и улогата на Коминтерната, советската дипломатија и бугарските политички фактори. Посебно внимание е посветено на настаните што довеле до Декларацијата од 29 април 1924 година, Протоколот за обединување на македонското револуционерно движење и Мајскиот манифест.

Авторката го заснова истражувањето врз архивска граѓа собирана во Русија, Бугарија и Македонија и настојува да ги преиспита постарите толкувања за Виенските преговори и нивните последици.

Монографијата е особено вредна затоа што, покрај анализата, содржи и прилози со клучни „виенски“ документи, меѓу кои проектот за спогодба меѓу ВМРО и Советска Русија, Декларацијата од 29 април 1924 година, Протоколот од 30 април и Мајскиот манифест.

Библиографски податоци

  • Автор: Ленина Жила
  • Наслов: Виенска „стапица“: Историја на преговорите меѓу СССР и ВМРО на Тодор Александров
  • Издавач: Институт за национална историја
  • Место на издавање: Скопје
  • Година: 2014
  • Обем: 333 страници
  • ISBN: 978-9989-159-58-9
  • Јазик: македонски
  • Вид: историска монографија / архивско-истражувачко издание
  • Рецензенти: проф. д-р Елена Гускова и проф. д-р Зоран Тодоровски
  • Тираж: 500 примероци
Ленина Жила – автор на монографијата
Ленина Жила – автор на монографијата

Содржина на изданието

Монографијата е поделена во три поголеми тематски целини и прилози со оригинални документи.

Во првиот дел се разгледува развојот на идеите за националноста и правото на народите на самоопределување, како и ставовите на болшевиците, Коминтерната и советската дипломатија кон овие прашања.

Вториот дел е посветен на советската „илегална“ дипломатија, нејзините структури, методи и политички цели во периодот по Руската револуција.

Најобемниот трет дел го обработува македонското прашање во советската политика во 1922–1924 година и ги следи:

  • почетните контакти на ВМФРО и ВМРО со советската страна;
  • дилемите во Москва околу можните преговори со ВМРО;
  • разговорите на советските претставници со Тодор Александров;
  • заострувањето на бугарско-југословенските односи;
  • Виенските преговори;
  • Декларацијата на ЦК на ВМРО од 29 април 1924 година;
  • односот на советската страна кон неа;
  • состојбите во ВМРО по Виенските преговори;
  • настаните по објавувањето на Мајскиот манифест.

Во прилозите се објавени повеќе клучни „виенски“ документи, меѓу кои Проектот за спогодба меѓу ВМРО и Руската Советска Република од 30 декември 1923 година, Декларацијата на ЦК на ВМРО од 29 април 1924 година, Протоколот за обединување од 30 април 1924 година и Мајскиот манифест.