Учител, организатор и задграничен претставник на ВМОРО
Туше Петар Делииванов е роден на 13 октомври 1869 година во Кукуш (денес Килкис, Грција). Основното и средното образование го стекнал во родниот град, а во 1887 година ја завршил Солунската егзархиска гимназија, по што започнал да работи како учител во Кукуш.
Во учебната 1894/1895 година учителствувал во Штип, каде што негов колега бил Гоце Делчев. Токму во тој период Делчев го вовел во редовите на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО). Под негово влијание Делииванов брзо се вклучил во организирањето на револуционерната мрежа.
Во летото 1895 година се вратил во Кукуш, каде што повторно станал учител, а истовремено бил избран за претседател на Кукушкиот револуционерен комитет. Под негово раководство комитетот се развил во еден од најдобро организираните во Солунскиот револуционерен округ.
Во почетокот на 1898 година, поради засилените прогони од османлиските власти, го напуштил Кукуш и, со помош на охридско-преспанскиот митрополит Методиј, се засолнил во Битолскиот вилает, каде што продолжил да работи за Организацијата.
Во 1900 година повторно се вратил во Кукуш и повторно застанал на чело на месниот комитет на ВМОРО, продолжувајќи ја организациската работа во Кукушко.
По Солунската провала во јануари 1901 година, бил уапсен од османлиските власти. Успеал да избега и се приклучил на четата на Христо Чернопеев. На 4 февруари 1901 година, во судир со османлиската војска, загинале седум четници, по што четата била принудена да се повлече во Бугарија.
Во Бугарија станал близок соработник на Гоце Делчев во неговата борба против врховистичкото движење. По победата на цончевистите на Деветтиот конгрес на Врховниот македонски комитет, кога било побарано протерување на Гоце Делчев и Ѓорче Петров од Бугарија, Делииванов активно застанал на страната на ВМОРО.
На 23 октомври 1901 година, заедно со Димитар Стефанов, бил избран за Задграничен претставник на ВМОРО. Во оваа својство имал важна улога во односите со македонската емиграција и со политичките фактори во Бугарија. На 14 декември 1901 година, Задграничното претставништво официјално ги известило македонските друштва дека ВМОРО ги прекинува сите односи со Врховниот македонски комитет, што претставувало една од најважните политички одлуки на Организацијата во тој период.
По Младотурската револуција во 1908 година се вратил во Кукуш, каде што се приклучил на Народната федеративна партија. Следната година повторно заминал во Бугарија, каде што останал да живее.
По Првата светска војна бил член на Привременото претставништво на поранешната ВМРО, продолжувајќи да учествува во јавниот живот на македонската емиграција.
Во септември 1944 година бил еден од потписниците на „Апелот до Македонците во Бугарија“, документ со кој се повикувало на поддршка на новите политички промени по Втората светска војна.
Починал на 14 јануари 1950 година во Софија.
Хронологија
13 октомври 1869 – Роден во Кукуш.
1887 – Ја завршува Солунската егзархиска гимназија.
1894/1895 – Учител во Штип; Гоце Делчев го воведува во ВМОРО.
1895 – Претседател на Кукушкиот револуционерен комитет.
1901 – Бега по Солунската провала; се приклучува на четата на Христо Чернопеев.
23 октомври 1901 – Избран за Задграничен претставник на ВМОРО.
14 декември 1901 – Учествува во прекинот на односите меѓу ВМОРО и ВМОК.
1908 – Се враќа во Кукуш и станува член на Народната федеративна партија.
По 1918 – Член на Привременото претставништво на поранешната ВМРО.
Септември 1944 – Потписник на „Апелот до Македонците во Бугарија“.
14 јануари 1950 – Починува во Софија.
Историско значење
Туше Петар Делииванов е еден од најистакнатите организатори и политички претставници на ВМОРО. Како учител, претседател на Кукушкиот револуционерен комитет, близок соработник на Гоце Делчев и Задграничен претставник на ВМОРО, одиграл важна улога во зацврстувањето на Организацијата и во нејзините односи со македонската емиграција и политичките кругови во Бугарија. Неговата долгогодишна јавна и револуционерна дејност го вбројува меѓу најзначајните политички дејци на ВМОРО од почетокот на XX век.