Трендафил Атанасов Думбалаков е роден во 1889 година во селото Сухо (денес Сохос), Солунско. Потекнувал од македонско семејство и уште како млад ја прифатил идејата на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО).
Извесно време се школувал во Военото училиште во Софија, но не го завршил образованието. Одлучил да ја напушти воената академија и целосно да се посвети на револуционерната борба, приклучувајќи се кон редовите на ВМОРО.
Најнапред станал четник во четата на Христо Цветков, каде што се истакнал со својата храброст, дисциплина и воени способности. Подоцна дејствувал и како војвода, учествувајќи во повеќе вооружени судири со османлиската војска во различни делови на Македонија.
Најголемата слава ја стекнал во Битката на Ножот, една од најзначајните борби во историјата на македонското револуционерно движење. На 15 јули 1907 година, кај месноста Ножот на планината Бабуна, во Прилепско, четите на ВМОРО биле опколени од многубројна османлиска војска. По повеќечасовна нерамноправна борба, Трендафил Думбалаков загинал херојски заедно со уште 54 македонски четници, кои останале запаметени како „бесмртниците од Ножот“.
Со својата саможртва станал симбол на пожртвуваноста и непоколебливоста на младата генерација македонски револуционери, кои до крај останале верни на идеалите на Организацијата.
Хронологија
1889 – Роден во с. Сухо (денес Сохос), Солунско.
Почеток на XX век – Се школува во Военото училиште во Софија.
Подоцна – Го напушта училиштето и станува четник на ВМОРО.
1906–1907 – Дејствува како четник и војвода во четата на Христо Цветков.
15 јули 1907 – Загинува во Битката на Ножот кај планината Бабуна, заедно со 54 четници.
Историско значење
Трендафил Атанасов Думбалаков припаѓа на младата генерација револуционери на ВМОРО, кои целиот свој живот го посветиле на борбата за ослободување на Македонија. Иако неговата револуционерна дејност траела кратко, неговата херојска погибија во Битката на Ножот го вбројува меѓу најзапаметените учесници во оваа легендарна борба. Неговото име останува трајно поврзано со саможртвата на 54-те македонски четници, кои во јули 1907 година ги положиле своите животи на планината Бабуна.