Детство, воена служба и приклучување кон ВМОРО
Тане Николов е роден на 9 март 1873 година во Хасково, Бугарија. Основното и средното образование ги завршил во родниот град, по што стапил во воена служба. Благодарение на своите способности напредувал до чин подофицер во бугарската армија.
Во 1902 година ја напуштил воената служба, решен своето воено знаење да го стави во служба на македонското револуционерно движење. На 28 јули 1902 година официјално се приклучил на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО), а веќе во август станал четник во четата на Крсто Антонов. Благодарение на своето воено искуство, дисциплина и храброст, уште во 1903 година бил назначен за самостоен војвода.
За време на Илинденското востание раководел со револуционерна чета во Одринска Тракија, каде што продолжил да дејствува и по задушувањето на Востанието, организирајќи нови комитети и продолжувајќи ја вооружената борба против османлиската власт.
Во 1906 година бил префрлен во Леринско, а веќе во 1907 година бил назначен за реонски војвода во Прилепско и Велешко. Во овие краишта се истакнал во борбата против османлиската власт, но и против вооружените чети на српската пропаганда, предводени од Јован Бабунски и Глигор Љамев.
Во јуни 1907 година неговата чета водела повеќе жестоки борби со османлискиот аскер и српските вооружени чети кај селата Крстец, Попадија, Никодин и Ракле, Прилепско. Само еден месец подоцна учествувал во прочуената битка „На Ножот“, која претставува една од најзначајните победи на ВМОРО во борбата против српската вооружена пропаганда.
Со својата храброст, извонредни воени способности и долгогодишна револуционерна дејност, Тане Николов се вброил меѓу најистакнатите војводи на ВМОРО во првата деценија на XX век.