Стојан Лазов

Стојан Лазов е роден во 1871 година во Прилеп. По професија бил учител. Уште во првите години од создавањето на Внатрешната македонска револуционерна организација (ВМОРО) се приклучил кон нејзините редови и брзо стекнал доверба кај раководството. Благодарение на својата решителност, храброст и безрезервна верност кон Организацијата, станал еден од нејзините најпознати извршители на специјални задачи.

Во Организацијата бил вклучен во таканаречената терористичка група, чии членови ги извршувале најопасните и најделикатните задачи. Нивна обврска било спроведувањето на смртните пресуди што Организацијата ги изрекувала против предавниците, отпадниците и крвниците на македонскиот народ, со цел да се зачува дисциплината и безбедноста на револуционерната мрежа.

Во 1896 година, додека се наоѓал во Битолскиот затвор, заедно со Јордан Гавазов и Димитар Штипјанчето, со ками го нападнале Мицко Крстев, поради неговото недолично однесување во затворот. По овој настан, Мицко Крстев преминал во служба на српската вооружена пропаганда во Македонија.

На 6 јануари 1899 година, Стојан Лазов учествувал во извршувањето на смртната пресуда што Организацијата му ја изрекла на Тоде П. Антов, обвинет за предавство. За време на акцијата во Прилеп дошло до судир со османлиската полиција, при што Стојан Лазов херојски загинал. Со неговата смрт Организацијата загубила еден од своите најодлучни и најдоверливи извршители.

Хронологија

1871 – Роден во Прилеп.

1890-тите – Како учител се приклучува на ВМОРО.

1896 – Во Битолскиот затвор, заедно со Јордан Гавазов и Димитар Штипјанчето, го напаѓа Мицко Крстев.

6 јануари 1899 – Загинува во Прилеп при извршување на смртната пресуда врз Тоде П. Антов, во судир со османлиската полиција.

Историско значење

Стојан Лазов припаѓа на првата генерација револуционери на ВМОРО. Како учител и доверлив извршител на специјалните задачи на Организацијата, одиграл значајна улога во зачувувањето на нејзината дисциплина и безбедност во најраните години од нејзиното постоење. Неговата погибија во 1899 година претставува една од првите жртви на револуционерното движење во борбата против предавството и османлиската власт.