Стефан (Стефо) Настев е роден на 1 мај 1875 година во селото Церово, Костурско. Бил брат на истакнатиот револуционер Лечо Настев. Уште од младоста бил познат како решителен и храбар човек, кој својот живот го посветил на ослободителната борба на македонскиот народ.
Во 1898 година, во Битола, Христо Чемков и Јордан Гавазов го вовеле во редовите на Внатрешната македонска револуционерна организација (ВМОРО). Веќе следната година застанал на чело на Церовскиот револуционерен комитет, работејќи на организирањето на населението, создавањето на комитетската мрежа и подготовката за вооружена борба против османлиската власт.
Неговата револуционерна активност не останала незабележана од османлиските власти. Во 1902 година бил уапсен и осуден на 101 година затвор. Казната ја издржувал во затворот во Корча, но и покрај тешките услови не се откажал од револуционерните идеали.
За време на Илинденското востание повторно се вклучил во вооружената борба. Како војвода командувал со чета од околу 80 борци, која дејствувала во Воденско и Леринско. Со својата чета учествувал во повеќе судири со османлискиот аскер, придонесувајќи за одбраната на населението и за спроведувањето на востаничките акции во овие краишта.
Во текот на Втората балканска војна се приклучил на одредот на Васил Чакаларов, продолжувајќи ја борбата за ослободување на Македонија. И во овие пресудни години останал доследен на идеалите на ВМОРО и на своите соборци.
Хронологија
1 мај 1875 – Роден во с. Церово, Костурско.
1898 – Христо Чемков и Јордан Гавазов го воведуваат во ВМОРО.
1899 – Станува раководител на Церовскиот револуционерен комитет.
1902 – Уапсен и осуден на 101 година затвор; затворен во Корча.
1903 – Како војвода со чета од 80 борци учествува во Илинденското востание во Воденско и Леринско.
1913 – Во Втората балканска војна е борец во одредот на Васил Чакаларов.
Историско значење
Стефо Настев припаѓа на генерацијата револуционери кои со години ја граделе организациската мрежа на ВМОРО во Костурско. Како раководител на Церовскиот револуционерен комитет, војвода во Илинденското востание и борец во одредот на Васил Чакаларов, дал значаен придонес во борбата за ослободување на Македонија. Неговата истрајност, и покрај долгогодишната затворска казна и постојаните прогони, сведочи за неговата непоколеблива верност кон идеалите на македонското револуционерно движење.