
Станиш Наков е роден во 1871 година во селото Грамадна, Гевгелиско. Основното образование го стекнал во родниот крај, а уште како млад се вклучил во Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО). Со својата храброст, дисциплина и организаторски способности брзо се истакнал меѓу револуционерите во Гевгелискиот револуционерен реон. (wikidata.org)
Во последните години на XIX век работел на создавање и зацврстување на комитетската мрежа во Гевгелиско. Организирал месни комитети, собирал оружје, воспоставувал курирски врски и учествувал во подготовките за вооружената борба против османлиската власт. Како искусен револуционер бил назначен за војвода, раководејќи со чета што дејствувала во Гевгелискиот крај. (wikidata.org)
Во пресрет на Илинденското востание активно учествувал во подготовките на Организацијата, а за време на Востанието неговата чета извршувала борбени и организациски задачи во Гевгелискиот револуционерен реон. По задушувањето на Востанието останал во редовите на ВМОРО и продолжил со револуционерната дејност, работејќи на обновувањето на комитетската мрежа и на заштитата на населението.
Во следните години бил меѓу истакнатите дејци на Организацијата во Гевгелиско. По Младотурската револуција продолжил да ја поддржува македонската ослободителна борба, а за време на Првата светска војна учествувал во активностите поврзани со македонското револуционерно движење. Починал по 1918 година. (wikidata.org)
Хронологија
1871 – Роден во с. Грамадна, Гевгелиско.
Кон крајот на XIX век – Се приклучува на ВМОРО.
1903 – Учествува во подготовките и во Илинденското востание.
По 1903 – Продолжува со револуционерната дејност во Гевгелискиот револуционерен реон.
По 1918 – Починал (точната година не е утврдена). (wikidata.org)
Историско значење
Станиш Наков останува запаметен како еден од револуционерните дејци на Гевгелискиот револуционерен реон. Со својата работа на организирањето на комитетската мрежа, учеството во Илинденското востание и долгогодишната дејност во редовите на ВМОРО, дал свој придонес во борбата за ослободување на Македонија. Иако за неговиот живот се зачувани релативно малку податоци, тој припаѓа на генерацијата револуционери кои со својата пожртвуваност ја одржувале Организацијата и по неуспехот на Востанието.