Павле Наумов е роден во 1883 година во селото Ораовец, Велешко. Бил помлад брат на познатиот војвода Иван Наумов – Алабакот, под чие влијание уште како млад се вклучил во Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО). (Wikidata)
Во 1903 година активно учествувал во Илинденското востание во Крушевскиот револуционерен реон, како четник во редовите на Организацијата. По задушувањето на Востанието се повлекол во Бугарија, каде што останал кратко време, продолжувајќи да одржува врски со ВМОРО. (Infomax)
Во мај 1904 година повторно навлегол во Македонија како четник. Во една од борбите бил ранет, по што заминал на лекување во Софија. По закрепнувањето повторно се вратил во Македонија, каде што се приклучил на четата на Крсте Љондев и продолжил со револуционерната дејност. (Infomax)
Во 1907 година присуствувал на Конгресот на Битолскиот револуционерен округ, по чија одлука бил назначен за реонски војвода во Кичевско. Како војвода работел на обновување на организациската мрежа, организирање на селските комитети и заштита на населението од османлиските власти и вооружените пропаганди. (Infomax)
Од тој период е зачувано неговото познато писмо до жителите на селото Тополчани, во кое ги повикува на единство и истрајност во револуционерната борба. Писмото претставува значаен историски документ за состојбите во Македонија и за идеите што ги застапувале дејците на ВМОРО. (denesen.mk)
Хронологија
1883 – Роден во с. Ораовец, Велешко.
1903 – Учествува во Илинденското востание во Крушевскиот револуционерен реон.
1904 – Повторно навлегува во Македонија како четник; по ранувањето се лекува во Софија, а потоа се враќа во четата на Крсте Љондев.
1907 – На Конгресот на Битолскиот револуционерен округ е назначен за реонски војвода во Кичевско.
Историско значење
Павле Наумов останува запаметен како револуционер и војвода на ВМОРО, учесник во Илинденското востание и активен организатор на Организацијата во Кичевско по 1903 година. Покрај својата четничка дејност, зад себе оставил и значајно писмо до жителите на Тополчани, кое денес претставува вредно сведоштво за револуционерната мисла и за политичките прилики во Македонија на почетокот на XX век. (denesen.mk)