Никола Кокарев е роден во 1876 година во селото Царедвор, Ресенско. Основното образование го стекнал во родниот крај, а школувањето го продолжил во Цариград, каде што како ученик се запознал со македонското револуционерно движење. Во 1895 година се приклучил на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО).
По враќањето во Македонија, од 1897 година активно работел како агитатор и организатор во Ресенско, ширејќи ја организациската мрежа, формирајќи комитети и придобивајќи нови членови за револуционерната борба.
На Смилевскиот конгрес на ВМОРО во мај 1903 година бил избран за војвода на Преспанскиот револуционерен округ за време на претстојното Илинденско востание. Под негово раководство, четите од Преспанскиот крај учествувале во повеќе судири со турската војска и башибозукот, покажувајќи голема храброст и пожртвуваност.
На 15 август 1903 година, во жестока битка на Дупенска Планина, бил тешко ранет. За да не падне жив во рацете на османлиските сили, извршил самоубиство.
Никола Кокарев останал запаметен како еден од најистакнатите војводи од Преспанскиот крај и како борец кој го положил својот живот за слободата на Македонија.