Наум Цветинов е роден на 14 јуни 1873 година во Охрид. По завршувањето на Духовната семинарија во Цариград, извесно време работел како учител во Охрид, каде го основал првиот ученички хор при храмот „Света Богородица Перивлепта“.
Во 1900 година се приклучил на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО). Од јануари 1902 година бил член на Охридскиот околиски револуционерен комитет, активно учествувајќи во подготовките за претстојното востание.
За време на Илинденското востание бил член на Горското началство на Охридскиот револуционерен реон, каде учествувал во организирањето и раководењето на востаничките активности во Охридско.
По задушувањето на Востанието бил принуден да ја напушти Македонија. Најпрво заминал во Арад, во тогашна Австро-Унгарија, а потоа се преселил во Бугарија.
Со своето семејство најпрвин се населил во селото Видраре, Тетевенско, каде повторно работел како учител. Подоцна се преселил во Балчик, каде бил ракоположен за свештеник.
Од 1913 до 1926 година служел како свештеник во Преслав, а од 1927 година до крајот на животот бил свештеник во Софија.
Наум Цветинов починал во 1949 година.
Хронологија
14 јуни 1873 – Роден во Охрид.
По завршувањето на семинаријата – Учител во Охрид и основач на првиот ученички хор во „Св. Богородица Перивлепта“.
1900 – Станува член на ВМОРО.
Јануари 1902 – Член на Охридскиот околиски револуционерен комитет.
1903 – Член на Горското началство на Охридскиот револуционерен реон за време на Илинденското востание.
По 1903 – Емигрира во Арад, а потоа во Бугарија.
1913–1926 – Свештеник во Преслав.
1927–1949 – Свештеник во Софија.
1949 – Починува во Софија.
Историско значење
Наум Цветинов е еден од истакнатите охридски просветни и револуционерни дејци на ВМОРО. Како член на Охридскиот околиски комитет и на Горското началство дал значаен придонес во подготовките и раководењето на Илинденското востание во Охридскиот револуционерен реон. Покрај револуционерната дејност, оставил трага и како учител, хорски организатор и долгогодишен православен свештеник, придонесувајќи за духовниот и просветниот живот на македонските иселеници.