Мирче Ацев – Оровчанецот е роден во 1859 година во селото Ореовец, Прилепско. По завршувањето на основното образование работел како овчар, земјоделец и кираџија. Неговиот живот доживеал пресврт кога османлиските власти го убиле неговиот татко, по што решил да му се посвети на вооружената борба против османлиската власт.
Се приклучил на четата на Коне Павлов, но наскоро бил заробен од Турците. Во 1885 година бил затворен во познатиот солунски затвор Беаз Куле, каде поминал повеќе години. По успешно бегство од затворот успеал да се префрли во Софија.
Во Бугарија бил обвинет за учество во атентатот врз бугарскиот премиер Стефан Стамболов и бил осуден на три години затвор.
По излегувањето од затворот, заедно со своите браќа Петар Ацев и Ѓорѓи Ацев, активно се вклучил во револуционерната дејност на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО), учествувајќи во организирањето на вооружени чети против османлиската власт.
Во 1899 година формирал сопствена чета и заминал во Неврокопско, каде извел повеќе успешни акции и борби против турските власти, стекнувајќи углед како искусен и храбар војвода.
Во 1901 година, на пат кон Прилепско, кај селото Уланци во Тиквешко, неговата чета била откриена и опколена од бројниот турски аскер. По жестока и нерамноправна борба, четата била разбиена, а Мирче Ацев херојски загинал.
Хронологија
1859 – Роден во с. Ореовец, Прилепско.
1885 – Затворен во Беаз Куле во Солун.
По 1885 – Бега од затворот и се преселува во Софија.
Подоцна – Осуден на три години затвор во Бугарија.
По ослободувањето – Се приклучува на ВМОРО заедно со браќата Петар и Ѓорѓи Ацев.
1899 – Формира сопствена чета и дејствува во Неврокопско.
1901 – Загинува во борба кај с. Уланци, Тиквешко.
Историско значење
Мирче Ацев – Оровчанецот е еден од раните македонски војводи кои од личната трагедија ја изградиле својата револуционерна определба. Како војвода на сопствена чета дал значаен придонес во ширењето на револуционерната дејност на ВМОРО во Неврокопско и во подготовките за вооружената борба против Османлиската Империја. Неговата херојска смрт во 1901 година го вбројува меѓу првите истакнати војводи што ги положиле своите животи за македонската ослободителна кауза.