Милан Арсов е роден во 1885 година во селото Ораовец, Велешко. Основното образование го стекнал во родниот крај, а школувањето го продолжил во Битолската и Солунската егзархиска машка гимназија, но не го завршил.
За време на престојот во Солун се запознал со анархистичките идеи што ги прифатиле дел од македонските ученици и станал член на Македонскиот таен анархистички кружок, познат како Гемиџиите. Заедно со своите соборци се подготвувал за револуционерни акции со цел да го привлече вниманието на европската јавност кон македонското прашање.
Во април 1903 година зел активно учество во Солунските атентати. На 28 април 1903 година, заедно со Димитар Мечев и Илија Тричков, ја минирал железничката линија Солун – Дедеагач, нанесувајќи значителна материјална штета.
Следниот ден, 29 април 1903 година, фрлил бомба во летниот театар „Алхамбра“ во Солун. По експлозијата бил ранет и заробен од османлиската полиција.
Заедно со останатите преживеани Гемиџии најпрвин бил осуден на смрт, но подоцна казната му била заменета со доживотен затвор. Бил испратен на заточение во Мурзук, во областа Фезан, во денешна Либија, каде условите за живот биле исклучително сурови.
Во заточеништво заболел од туберкулоза и починал во 1908 година.
По амнестијата на преживеаните Гемиџии, неговите соборци Павел Шатев и Георги Богданов успеале да ја пренесат неговата глава и да им ја предадат на неговите родители, за да биде достоинствено погребана во родниот крај.
Хронологија
1885 – Роден во с. Ораовец, Велешко.
До 1903 – Учел во Битолската и Солунската гимназија; станува член на Гемиџиите.
28 април 1903 – Ја минира железничката линија Солун – Дедеагач.
29 април 1903 – Фрла бомба во театарот „Алхамбра“; ранет и заробен.
1903 – Осуден на смрт, а потоа на доживотен затвор.
1903 – Испратен на заточение во Мурзук, Фезан.
1908 – Починува од туберкулоза во заточеништво.
Историско значење
Милан Арсов е еден од Гемиџиите, групата млади македонски револуционери кои со Солунските атентати во 1903 година се обиделе да го насочат вниманието на Европа кон положбата на Македонија под османлиска власт. Неговото учество во најважните акции, долгогодишното заточение и смртта во далечниот Фезан го вбројуваат меѓу најпожртвуваните членови на оваа револуционерна група.