Михаил Герџиков е роден на 26 јануари 1877 година во Пловдив. Основното и средното образование го стекнал во францускиот пансион „Св. Августин“ во Пловдив, а потоа учел во бугарските гимназии во Пловдив и Сливен.
Во 1896 година заминал на студии во Швајцарија, најпрво во Лозана, а потоа во Женева, каде се вклучил во Женевската анархистичка група. Под влијание на нејзините идеи изградил политички ставови што подоцна ќе се одразат и врз неговата револуционерна дејност.
Во учебната 1899/1900 година, под псевдонимот Тодор Луканов, работел како учител во Битолската машка гимназија. Во тој период се приклучил на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО).
Во октомври 1900 година, по откривањето од османлиските власти, преминал во илегала. Најпрво бил четник во четата на Христо Чернопеев, а потоа станал војвода на агитациона чета во Кукушко, каде активно работел на организациското зацврстување на ВМОРО.
Во пресрет на Илинденско-преображенското востание бил назначен за главен одрински војвода. За време на Преображенското востание во 1903 година бил избран за член на Главното боево тело, кое ги раководело востаничките дејства во Одринскиот револуционерен округ. Под негово раководство бил прогласен краткотрајниот Странџански комунарски поредок, еден од најинтересните облици на самоуправа создадени за време на Востанието.
По неуспехот на Востанието се посветил на публицистиката и на политичката дејност. Во наредните години бил близок до левото крило на македонското револуционерно движење.
Учествувал во Балканските војни и во Првата светска војна, а по војната бил избран за член на Привременото претставништво на поранешната ВМОРО во Бугарија.
По државниот преврат во Бугарија во 1923 година ја напуштил земјата. Преку Цариград заминал во Берлин, каде живеел од 1924 до 1931 година. Во тој период ја поддржувал идејата за создавање на ВМРО (Обединета) и се залагал за обединување на македонското револуционерно движење.
По враќањето во Бугарија продолжил да се занимава со публицистика и мемоаристика.
Михаил Герџиков починал на 18 март 1947 година во Софија.
Негова сопруга била Јанка Каневчева, револуционерка и поранешна свршеница на Гоце Делчев.
Хронологија
26 јануари 1877 – Роден во Пловдив.
1896 – Заминува на студии во Лозана и Женева.
1899–1900 – Учител во Битолската гимназија; се приклучува на ВМОРО.
Октомври 1900 – Преминува во илегала.
1903 – Главен одрински војвода и член на Главното боево тело на Преображенското востание.
По 1903 – Се занимава со публицистика и политичка дејност.
1912–1918 – Учествува во Балканските и Првата светска војна.
По 1918 – Член на Привременото претставништво на поранешната ВМОРО.
1924–1931 – Живее во Берлин и ја поддржува ВМРО (Обединета).
18 март 1947 – Починува во Софија.
Историско значење
Михаил Герџиков е еден од најзначајните водачи на Одринскиот револуционерен округ и на Преображенското востание од 1903 година. Како член на Главното боево тело одиграл клучна улога во организирањето и водењето на востанието во Странџанскиот крај. Покрај револуционерната дејност, оставил значаен траг како публицист, мемоарист и политички мислител, а неговите списи претставуваат вреден извор за историјата на македонското и одринското револуционерно движење.