Марко Иванов е роден на 20 јуни 1877 година во селото Палеор (денес Фуфас, Грција), Кајларско. Уште по приклучувањето кон Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО) започнал да работи како курир и пренесувач на оружје, извршувајќи важни задачи за Организацијата.
Во 1903 година преминал во илегала и станал четник во четата на поручникот Георги Попанчев. Во мај 1903 година присуствувал на Смилевскиот конгрес, на кој биле донесени клучните одлуки за организацијата на Илинденското востание во Битолскиот револуционерен округ.
За време на Илинденското востание бил војвода на сопствена чета и активно учествувал во борбите за ослободување на Клисура и Невеска, две од најзначајните востанички упоришта во Костурскиот револуционерен реон.
По задушувањето на Востанието останал во Македонија и продолжил да дејствува со својата чета, учествувајќи во обновувањето и зацврстувањето на организациската мрежа на ВМОРО.
Во Првата балканска војна во 1912 година повторно зел активно учество како војвода на чета во составот на Македонско-одринските доброволни чети, продолжувајќи ја борбата за ослободување на Македонија.
Марко Иванов починал по долго боледување на 16 декември 1933 година во Софија.
Хронологија
20 јуни 1877 – Роден во с. Палеор (денес Фуфас), Кајларско.
Пред 1903 – Курир и пренесувач на оружје на ВМОРО.
1903 – Преминува во илегала и станува четник кај поручникот Георги Попанчев.
Мај 1903 – Учесник на Смилевскиот конгрес.
1903 – Војвода за време на Илинденското востание; учествува во борбите за Клисура и Невеска.
По 1903 – Продолжува со револуционерната дејност во Македонија.
1912 – Војвода на чета во Македонско-одринските доброволни чети.
16 декември 1933 – Починува во Софија.
Историско значење
Марко Иванов е еден од истакнатите војводи на ВМОРО од Костурскиот револуционерен реон. Од курир и пренесувач на оружје прераснал во војвода кој учествувал во Илинденското востание, особено во борбите за Клисура и Невеска. Подоцна учествувал и во Македонско-одринските доброволни чети за време на Првата балканска војна, останувајќи активен борец за македонската национална кауза и по Илинден.