Ламбе Блажев е роден во 1880 година во селото Опеница, Охридско. Уште како млад се приклучил на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО) и активно учествувал во подготовките за Илинденското востание.
За време на Илинденското востание во 1903 година бил четник во охридскиот револуционерен реон. Во борбата кај месноста Рашани, Охридско, на 31 август 1903 година, бил тешко ранет во десната рака. Последиците од ранувањето биле трајни, поради што останал инвалид.
По задушувањето на Востанието се легализирал и се посветил на трговијата. Во Охрид отворил колонијална продавница и извесен период живеел мирен граѓански живот.
Во текот на Првата светска војна, при повлекувањето на српската војска во 1915 година, неговиот дуќан бил ограбен. Кога дошол да ја провери штетата, во продавницата затекнал двајца српски војници кои ја обивале касата. Во судирот што настанал, Ламбе Блажев успеал да ја одземе секирата од еден од војниците и ги усмртил двајцата. Според сведоштвата, нивните тела биле фрлени во реката.
По повторното воспоставување на српската власт во 1918 година, бил уапсен и изведен пред суд. Првично бил осуден на дваесет години строг затвор за убиството на двајцата војници.
По поднесената жалба за намалување на казната, Апелациониот суд ја преиначил пресудата и наместо намалување изрекол смртна казна.
На 2 август 1921 година, кај месноста Рача, во близина на Охрид, Ламбе Блажев бил јавно стрелан.
Хронологија
1880 – Роден во с. Опеница, Охридско.
1903 – Како четник учествува во Илинденското востание.
31 август 1903 – Тешко ранет кај месноста Рашани.
По 1903 – Се легализира и отвора трговски дуќан во Охрид.
1915 – При ограбувањето на дуќанот ги убива двајцата српски војници.
1918 – Уапсен и осуден на 20 години строг затвор.
1921 – Апелациониот суд ја преиначува казната во смртна пресуда.
2 август 1921 – Јавно стрелан кај месноста Рача, Охридско.
Историско значење
Ламбе Блажев е еден од охридските револуционери на ВМОРО кои активно учествувале во Илинденското востание. Неговата животна судбина е пример за тешките последици што многу поранешни востаници ги доживеале и по завршувањето на револуционерната борба. Смртната пресуда и јавното стрелање во 1921 година го вбројуваат меѓу жртвите на политичките и воените пресметки што ја одбележале Македонија по Првата светска војна.