Крсте Трајков е роден во 1865 година во селото Крушје, Ресенско. Уште во младоста се вклучил во македонското националноослободително движење, заедно со својот брат Иван Трајков, кој подоцна загинал во револуционерната борба во 1905 година.
Во почетокот дејствувал како четник во Охридско, а подоцна бил назначен за околиски војвода во Преспа. Работел на создавање и зацврстување на револуционерната мрежа, организирање на населението и подготовка за вооружена борба против османлиската власт.
За време на Илинденското востание во 1903 година, со својата чета учествувал во повеќе борби против турскиот аскер и башибозук. Особено се истакнал во судирите кај селата Крушје, Лева Река, Кривени и Болно, а во борбата кај Волкодери бил тешко ранет. И покрај раните, успеал да се извлече од османлискиот обрач.
По задушувањето на Востанието останал во Македонија и ја продолжил револуционерната дејност. Во 1904 година бил во четата на Спиро Олчев, а од 1905 година повторно бил околиски војвода во Ресенско. Во 1906 година се сретнал со американскиот публицист Алберт Сониксен, во период кога како приврзаник на Борис Сарафов бил во несогласување со Битолскиот окружен комитет.
По Младотурската револуција во 1908 година, се легализирал и се одѕвал на повикот на новите власти, при што лично се сретнал со Нијази-бег во Битола.
Во Првата балканска војна во 1912 година командувал со партизанска чета, а учествувал и во Втората балканска војна. По поделбата на Македонија во 1913 година, повторно се вклучил во илегалната борба како ресенски војвода на ВМОРО.
Во 1919 година бил уапсен од српските власти и поминал три години во затвор. По ослободувањето заминал во Бугарија, а во 1923 година се иселил во Соединетите Американски Држави, каде учествувал во организирањето на Македонската патриотска организација (МПО).
Во почетокот на 1930 година се вратил во Бугарија и се приклучил на крилото на Иван Михајлов во ВМРО. По државниот удар во 1934 година бил уапсен од новите бугарски власти.
По воспоставувањето на бугарската управа во Вардарска Македонија во 1941 година, се вратил во родниот крај и бил назначен за градоначалник на Ресен.
По тешко боледување, Крсте Трајков починал на 7 јануари 1942 година во Ресен.
Неговиот син Борис Трајков бил убиен кон крајот на 1944 година од новата комунистичка власт на островот Голем Град во Преспанското Езеро.
Хронологија
1865 – Роден во с. Крушје, Ресенско.
Пред 1903 – Четник во Охридско и околиски војвода во Преспа.
1903 – Учествува во Илинденското востание.
1904 – Во четата на Спиро Олчев.
1905 – Околиски војвода во Ресенско.
1906 – Се среќава со Алберт Сониксен.
1908 – Се легализира по Младотурската револуција и се среќава со Нијази-бег.
1912–1913 – Учествува во Балканските војни.
1913 – Повторно станува ресенски војвода на ВМОРО.
1919–1922 – Затворен од српските власти.
1923 – Заминува во САД и учествува во организирањето на Македонската патриотска организација.
1930 – Се враќа во Бугарија и се приклучува кон крилото на Иван Михајлов.
1934 – Уапсен по државниот удар во Бугарија.
1941 – Назначен за градоначалник на Ресен.
7 јануари 1942 – Починува во Ресен.
Историско значење
Крсте Трајков е еден од најдолговечните војводи на ВМОРО, чија револуционерна дејност опфаќа речиси половина век. Како војвода во Преспа и Ресенско, учесник во Илинденското востание, Балканските војни и во обновата на ВМОРО по 1913 година, оставил длабока трага во македонското револуционерно движење. Подоцна придонел и во организирањето на македонската емиграција во Соединетите Американски Држави преку Македонската патриотска организација, а неговиот живот претставува пример за истрајност и долготрајна посветеност на македонската национална кауза.