Константина Бојаџиева – Русинска е родена во 1880 година во Охрид. Основното образование го завршила во родниот град, а гимназиското образование го продолжила во Бугарија. По завршувањето на школувањето се вратила во Охрид, каде работела како учителка.
Уште како млада се вклучила во македонското националноослободително движење. По задача на Револуционерниот комитет на ВМОРО, работела на организирањето на жените во Охрид, поттикнувајќи ги да учествуваат во револуционерната дејност и да помагаат во подготовките за Илинденското востание. Со својата работа станала пример за активната улога на македонската жена во ослободителната борба.
Во 1901 година била избрана за претседателка на женската организација „Успение на Богородица“, која дејствувала како женска организација на ВМОРО во Охрид. На оваа должност останала до крајот на 1903 година. Заедно со Поликсена Мосинова, Василка Размова и Клио Самарџиева го изработила познатото Охридско востаничко знаме, едно од најзначајните знамиња на Илинденското востание.
Во 1902 година се запознала со војводата Никола Русински. По задушувањето на Илинденското востание двајцата емигрирале во Бугарија, каде што Константина работела како учителка во селото Скравена. На 4 април 1904 година стапила во брак со Никола Русински, со кого имале три деца.
За време на Првата светска војна, семејството престојувало во Русиново, родното место на Никола Русински, а Константина од 1915 до 1918 година работела како учителка во Берово.
По војната ги поддржувала левичарските идеи во Кралството на Србите, Хрватите и Словенците. По забраната на Комунистичката партија со Обзнаната, на крајот од 1920 година повторно заминала во Бугарија. На 27 февруари 1921 година се населила во Ќустендил, каде продолжила да живее со своето семејство.
Константина Бојаџиева – Русинска починала од пневмонија во 1932 година во Софија.
Хронологија
1880 – Родена во Охрид.
По школувањето – Учителка во Охрид.
1901–1903 – Претседателка на женската организација „Успение на Богородица“ при ВМОРО.
1902 – Се запознава со Никола Русински.
1903 – По Илинденското востание емигрира во Бугарија.
4 април 1904 – Стапува во брак со Никола Русински.
1915–1918 – Учителка во Берово.
27 февруари 1921 – Се населува во Ќустендил.
1932 – Починува во Софија.
Историско значење
Константина Бојаџиева – Русинска е една од најистакнатите жени дејци на ВМОРО. Со својата просветна, организациска и револуционерна работа дала значаен придонес во подготовките за Илинденското востание, особено преку организирањето на жените во Охрид. Нејзиното учество во изработката на Охридското востаничко знаме и долгогодишната работа во женската организација на ВМОРО ја вбројуваат меѓу најзначајните македонски револуционерки од почетокот на XX век.