Ѓурчин Наумов, познат по прекарот Пљакот, е роден во 1851 година во селото Сланско, Крушевско. Тој е еден од најстарите и најискусните војводи на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО) и уште пред создавањето на Организацијата бил познат како непомирлив борец против беговскиот и османлискиот режим.
Во март 1901 година, заедно со Јордан Пиперката, се приклучил на четата на војводата Никола Русински, во која дејствувал и Веле Марков. Благодарение на своето богато борбено искуство и авторитет, брзо стекнал голема доверба кај раководството на Организацијата.
На 30 јуни 1902 година, Битолскиот окружен комитет го назначил за крушевски војвода, доверувајќи му ја организацијата и подготовката на револуционерната дејност во Крушевско.
За време на Илинденското востание во 1903 година, Ѓурчин Наумов одиграл значајна улога во подготовката на планот за ослободувањето на Крушево. Како најстар и најискусен војвода, неговите совети и воено искуство биле од особена важност за востаничкото раководство.
По задушувањето на Востанието останал во Крушевско, каде што активно работел на обновувањето на организациската мрежа и учествувал во борбите против засилената грчка и српска вооружена пропаганда.
На 23 септември 1904 година, кај селото Слатина, Кичевско, неговата чета била нападната од бројна османлиска војска. Во нерамната борба храбро загинал, останувајќи доследен на револуционерната заклетва до последниот миг.
⸻
Хронологија
1851 – Роден во с. Сланско, Крушевско.
Март 1901 – Станува четник во четата на Никола Русински.
30 јуни 1902 – Назначен за крушевски војвода.
1903 – Учествува во Илинденското востание и во ослободувањето на Крушево.
1903–1904 – Работи на обновувањето на Организацијата и се бори против грчката и српската пропаганда.
23 септември 1904 – Загинува во борба со османлиската војска кај с. Слатина, Кичевско.
⸻
Историско значење
Ѓурчин Наумов – Пљакот е еден од најстарите и најпочитуваните војводи на ВМОРО. Како крушевски војвода, учесник во подготовките за Илинденското востание и еден од организаторите на ослободувањето на Крушево, тој дал значаен придонес во револуционерната борба во Крушевско. Неговата долгогодишна борба против османлиската власт и неговата херојска смрт во 1904 година го вбројуваат меѓу заслужните дејци на македонското националноослободително движење.