Детството, образованието и револуционерните почетоци (1876–1903)
Ѓорѓи Сугарев е роден во 1876 година во Битола, град кој кон крајот на XIX век претставувал едно од најзначајните средишта на македонското националноослободително движење. Основното и средното образование ги завршил во Егзархиската гимназија во Битола, по што работел како учител во повеќе места низ Македонија.
Работејќи како учител, непосредно се запознал со тешката положба на македонското население под османлиската власт. Токму во тој период се оформил како револуционер и во 1901 година се приклучил на Тајната македонско -одринска револуционерна организација (ТМОРО).
Благодарение на својата организаторска способност, храброст и авторитет, брзо напредувал во редовите на Организацијата и бил назначен за окружен војвода. Со својата чета дејствувал на широк простор во Битолско, Демирхисарско, Ресенско, Крушевско и Прилепско, организирајќи нови комитети, вооружувајќи население и водејќи борби против османлиската власт.
Во мај 1903 година бил избран за делегат на Битолскиот револуционерен округ на Смилевскиот конгрес, каде што се донеле историските одлуки за кревање на Илинденското востание.
Со својата работа пред Востанието, Ѓорѓи Сугарев се вброил меѓу најистакнатите организатори на револуционерната мрежа во југозападниот дел на Македонија и станал еден од најдоверливите војводи на Битолскиот револуционерен округ.
⸻
Илинденското востание и обновувањето на Организацијата (1903–1906)
За време на Илинденското востание во 1903 година, Ѓорѓи Сугарев бил еден од најистакнатите војводи на Битолскиот револуционерен округ. Со својата чета активно учествувал во востаничките дејства во Битолско, Демирхисарско, Ресенско, Крушевско и Прилепско, водејќи повеќе успешни борби против османлиската војска и башибозукот.
Во текот на Востанието се истакнал како способен командант, организатор и пример за лична храброст. Неговата чета учествувала во одбраната на востаничките позиции и во заштитата на населението, а неговото име станало симбол на отпорот во Битолскиот крај.
По задушувањето на Востанието, кога голем дел од револуционерните сили биле разбиени, Ѓорѓи Сугарев останал во Македонија. Заедно со другите истакнати војводи се зафатил со обновување на организациската мрежа на ВМОРО, повторно формирајќи комитети, вооружувајќи нови чети и спротивставувајќи се на османлиската власт, како и на засилената грчка и српска вооружена пропаганда.
Во овој тежок период тој продолжил да биде еден од најавторитетните војводи во Битолско и Мариово, уживајќи голема доверба кај населението и револуционерите.
Неговата непрекината дејност го направила една од главните цели на османлиските власти, кои со помош на предавници настојувале да ја уништат неговата чета.
Последната борба и историското наследство
По обновувањето на организациската мрежа на ВМОРО, Ѓорѓи Сугарев продолжил да ја предводи својата чета низ Битолско и Мариово, останувајќи еден од најбараните револуционерни војводи од страна на османлиските власти.
На 23 март 1906 година, по предавство на Петар Лигушев, секретар-благајник на Битолскиот револуционерен комитет, четата на Сугарев била опколена од бројна османлиска војска кај селото Паралово, Мариовско.
Во жестоката и нерамноправна борба, Сугарев и неговите соборци давале отпор до последниот куршум. Кога станало јасно дека пробивот е невозможен, а не сакајќи жив да падне во рацете на османлиската војска, Ѓорѓи Сугарев извршил саможртва. Во борбата загинала целата негова чета, оставајќи пример за безрезервна верност кон идеалите на македонската револуционерна борба.
Неговата смрт предизвикала силен одек меѓу населението во Битолскиот револуционерен округ. Ѓорѓи Сугарев останал запаметен како еден од најхрабрите и најпочитуваните војводи на ВМОРО.
Хронологија
1876 – Роден во Битола.
По школувањето – Учител во повеќе места во Македонија.
1901 – Станува член на ТМОРО.
1903 – Делегат на Смилевскиот конгрес.
1903 – Истакнат учесник во Илинденското востание.
1903–1906 – Работи на обновувањето на Организацијата во Битолскиот револуционерен округ.
23 март 1906 – Загинува со целата своја чета во борбата кај с. Паралово, Мариовско.
Историско значење
Ѓорѓи Сугарев е еден од најголемите војводи на Битолскиот револуционерен округ и една од најсветлите личности во историјата на ВМОРО. Како учител, организатор, окружен војвода, делегат на Смилевскиот конгрес и истакнат учесник во Илинденското востание, тој дал огромен придонес во револуционерната борба во Битолско, Демирхисарско, Ресенско, Крушевско, Прилепско и Мариово.
Неговата херојска смрт кај Паралово во 1906 година, заедно со целата негова чета, претставува еден од најславните примери на саможртва во македонското националноослободително движење. За битолчани, но и за цела Македонија, Ѓорѓи Сугарев останува симбол на чест, непоколебливост и безрезервна борба за слободата на татковината.