Георги Попанчев е роден во 1878 година во Сливен. Основното и средното образование ги завршил во родниот град, а потоа се запишал на Военото училиште во Софија, кое го завршил во 1894 година, стекнувајќи чин потпоручник во бугарската армија.
Во есента 1902 година се приклучил на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО), како наследник на загинатиот војвода Марко Лерински. Благодарение на своето воено образование и офицерско искуство, веднаш бил вклучен во организацијата на четничката дејност во Битолскиот револуционерен округ.
Најнапред дејствувал во Костурско, а од октомври 1902 година бил испратен во Леринско, каде што раководел со чета од 15 четници. Негов најблизок соработник и помошник бил Митре Влаот.
Поради покажаните способности и довербата што ја уживал во Организацијата, на 14 мај 1903 година бил назначен за регионален началник на Леринскиот револуционерен реон, а за негов заменик бил определен Михаил Чаков. Во пресрет на Илинденското востание работел на зајакнување на револуционерната мрежа и на подготовката на четите за претстојната вооружена борба.
Само две недели по назначувањето, на 29 мај 1903 година, Георги Попанчев загинал во борба со османлиската војска кај селото Баница, Леринско. Со неговата смрт, ВМОРО изгубила уште еден искусен воен раководител непосредно пред избувнувањето на Илинденското востание.
Хронологија
1878 – Роден во Сливен.
1894 – Го завршува Военото училиште во Софија и станува потпоручник.
Есен 1902 – Станува член на ВМОРО како наследник на Марко Лерински.
1902 – Дејствува во Костурско, а потоа во Леринско.
Октомври 1902 – Станува војвода во Леринско; негов помошник е Митре Влаот.
14 мај 1903 – Назначен за регионален началник на Леринскиот револуционерен реон.
29 мај 1903 – Загинува во борба кај селото Баница, Леринско.
Историско значење
Георги Попанчев е еден од истакнатите воени кадри на ВМОРО, кој своето офицерско знаење го ставил во служба на македонското револуционерно движење. Како наследник на Марко Лерински, војвода во Костурско и Леринско и регионален началник на Леринскиот револуционерен реон, дал значаен придонес во подготовките за Илинденското востание. Неговата прерана смрт во мај 1903 година претставувала голема загуба за Организацијата непосредно пред почетокот на востаничките настани.