Георги Богданов

Георги Богданов е роден во 1879 година во Велес, во богато трговско семејство. Основното образование го завршил во родниот град, а во 1897 година го продолжил школувањето во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Не го завршил гимназиското образование и се посветил на трговијата. За време на престојот во Солун се запознал со анархистичките идеи и во 1901 година се приклучил на револуционерната група Гемиџии.

Како член на Гемиџиите зел учество во Солунските атентати во 1903 година. На 29 април 1903 година фрлил бомба пред грчката кафеана „Ноја“, а наредниот ден бил уапсен. На судењето дал исказ што ги довел во неповолна положба дел од неговите соборци. Заедно со Павел Шатев, Марко Бошнаков и Милан Арсов бил осуден на смрт. Додека ја чекале извршувањето на казната во солунскиот затвор, смртната пресуда им била заменета со доживотен затвор, по што во 1905 година биле испратени во Фезан, во денешна Либија.

По Младотурската револуција во 1908 година бил помилуван и, заедно со Павел Шатев, се вратил во Македонија. Потоа се занимавал со трговија во Солун и Драма.

Во 1914 година се приклучил на Комитетот на дезертери, кој се спротивставил на обидите на српските власти да мобилизираат Македонци за учество во Првата светска војна.

Георги Богданов починал на 12 јуни 1939 година во Софија.

Хронологија

1879 – Роден во Велес.

1897 – Го продолжува образованието во Солунската машка гимназија.

1901 – Станува член на групата Гемиџии.

29 април 1903 – Учествува во Солунските атентати.

1903 – Осуден на смрт; пресудата е заменета со доживотен затвор.

1905 – Испратен на издржување казна во Фезан.

1908 – По Младотурската револуција е помилуван и се враќа во Македонија.

1914 – Станува член на Комитетот на дезертери.

12 јуни 1939 – Починува во Софија.

Историско значење

Георги Богданов е познат како еден од Гемиџиите и учесник во Солунските атентати од 1903 година. Неговата судбина е тесно поврзана со револуционерните настани од почетокот на XX век, долгогодишното заточеништво во Фезан и подоцнежната политичка активност по враќањето во Македонија. Иако неговата улога останува предмет на различни историски оценки, тој претставува една од препознатливите личности поврзани со дејноста на Гемиџиите.