Ѓакон Евстатиј е роден на 12 февруари 1873 година во селото Нестрам (денес Несторио, Грција), Костурско. Уште на петнаесетгодишна возраст заминал во Хилендарскиот манастир на Света Гора, каде што го започнал својот духовен живот. Во 1896 година ја завршил Бугарската католичка гимназија во Солун, а потоа служел како ѓакон во бугарската црква во Букурешт.
Во 1903 година, по наговор на Даме Груев, се приклучил на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО). Станал четник во четата на Борис Сарафов, оставајќи ја духовната служба за да се вклучи во вооружената борба за ослободување на Македонија.
Истата година, на Смилевскиот конгрес, бил избран за член на Горското началство на Ѓаватскиот востанички реон, каде што учествувал во подготовките и раководењето со Илинденското востание.
По задушувањето на Востанието останал во Македонија заедно со Даме Груев, активно учествувајќи во обновувањето и зацврстувањето на организациската мрежа во Битолско. Во периодот 1906–1907 година бил околиски војвода во Ресенско, а во 1908 година учествувал како делегат на Ќустендилскиот конгрес на ВМОРО.
За време на Балканските војни и Првата светска војна раководел со сопствена чета. По завршувањето на војните се повлекол во Бугарија, каде што ги поминал последните години од животот.
Ѓакон Евстатиј починал на 20 март 1935 година во Софија.
Хронологија
12 февруари 1873 – Роден во с. Нестрам, Костурско.
Околу 1888 – Заминува во Хилендарскиот манастир на Света Гора.
1896 – Ја завршува Бугарската католичка гимназија во Солун.
До 1903 – Служи како ѓакон во Букурешт.
1903 – По наговор на Даме Груев станува член на ВМОРО и се приклучува на четата на Борис Сарафов.
1903 – Избран за член на Горското началство на Ѓаватскиот востанички реон.
По Востанието – Учествува во обновувањето на Организацијата во Битолско.
1906–1907 – Околиски војвода во Ресенско.
1908 – Делегат на Ќустендилскиот конгрес.
1912–1918 – Раководи со чета за време на Балканските и Првата светска војна.
20 март 1935 – Починува во Софија.
Историско значење
Ѓакон Евстатиј е една од ретките личности што од духовната служба преминале во редовите на ВМОРО, ставајќи го својот живот во служба на македонското ослободително движење. Како член на Горското началство на Ѓаватскиот востанички реон, околиски војвода во Ресенско и учесник во обновата на Организацијата по Илинденското востание, дал значаен придонес во револуционерната борба. Неговото учество во Балканските и Првата светска војна ја потврдува неговата долготрајна посветеност на македонската кауза.