Дине Абдурахманов, познат како Кљусов, е роден во селото Петеле (денес Агиос Пантелејмонас), Леринско. Во редовите на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО) се приклучил уште во 1896 година, кога станал раководител на месниот револуционерен комитет во своето родно село.
Во 1902 година бил припадник на четата на прославениот војвода Марко Лерински, со кого бил близок пријател и соборец. На 26 јули 1902 година четата влегла во Петеле со цел да ги казни лицата што ја предавале Организацијата на османлиските власти. Меѓутоа, нивното присуство било откриено и четата била опколена од бројна османлиска војска.
Во жестоката борба загинал војводата Марко Лерински, а поголемиот дел од четниците успеале да се пробијат од обрачот. Дине Абдурахманов одбил да се повлече и се забарикадирал во својата куќа, решен да се бори до последниот куршум.
Османлиските власти, во обид да го принудат да се предаде, ги довеле пред куќата неговата сопруга, ќерка, сестра и вујко, користејќи ги како жив штит. Свесен дека неговото предавање би значело сигурна смрт за него и тежок удар за Организацијата, Дине не попуштил и продолжил да се брани, при што во престрелката трагично загинале и неговите најблиски.
По шестдневна опсада, кога му снемало муниција, излегол од куќата и со оружје во рака се нафрлил врз османлиските војници. Во нерамната борба херојски загинал на 2 август 1902 година, точно една година пред избувнувањето на Илинденското востание.
Хронологија
Роден – Во с. Петеле (денес Агиос Пантелејмонас), Леринско.
1896 – Станува член на ВМОРО и раководител на месниот револуционерен комитет.
1902 – Четник во четата на Марко Лерински.
26 јули 1902 – Учествува во акцијата во родното село Петеле.
2 август 1902 – По шестдневна опсада херојски загинува во борба со османлиската војска.
Историско значење
Дине Абдурахманов – Кљусов е една од најхеројските личности во историјата на ВМОРО. Неговата непоколебливост, одбивањето да се предаде и саможртвата во одбраната на револуционерната кауза претставуваат еден од најдраматичните примери на пожртвуваност во македонското ослободително движење. Загинувањето на Кљусов, само една година пред Илинденското востание, останало запаметено како симбол на безрезервната борба за слободата на Македонија.