Димитар Велјанов е роден во 1867 година во Крушево. Се занимавал со трговија, а уште во раните години се вклучил во македонското револуционерно движење. Во 1895 година бил еден од организаторите на првите структури на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО) во Крушево и останал член на Крушевскиот револуционерен комитет до 1901 година. Во истиот период ја извршувал и должноста училишен управник во градот.
Во 1901 година се преселил во Солун, каде што продолжил да ја помага револуционерната дејност на Организацијата.
По Илинденското востание, кон крајот на 1903 година, бил уапсен од османлиските власти и девет месеци бил затворен во Одрин. По ослободувањето повторно бил следен од властите, а во 1906 година повторно бил затворен, овојпат во познатиот затвор Еди Куле во Солун.
По Втората балканска војна во 1913 година, новите грчки власти повторно го лишиле од слобода и шест месеци го држеле затворен на островот Трикери.
За време на Првата светска војна, кога Вардарска Македонија била под бугарска управа, Димитар Велјанов ја извршувал должноста помошник-кмет на Крушево.
По завршувањето на војната се преселил во Бугарија, каде што живеел до крајот на животот. Починал на 7 јули 1932 година во Софија.
Хронологија
1867 – Роден во Крушево.
1895 – Еден од организаторите на ВМОРО во Крушево.
1895–1901 – Член на Крушевскиот револуционерен комитет и училишен управник.
1901 – Се преселува во Солун.
Крај на 1903 – Уапсен по Илинденското востание и затворен девет месеци во Одрин.
1906 – Повторно затворен во Еди Куле, Солун.
1913 – По Втората балканска војна е затворен шест месеци на островот Трикери.
1915–1918 – Помошник-кмет на Крушево за време на Првата светска војна.
По 1918 – Се населува во Бугарија.
7 јули 1932 – Починува во Софија.
Историско значење
Димитар Велјанов е еден од првите организатори на ВМОРО во Крушево. Како член на Крушевскиот револуционерен комитет, училишен управник и долгогодишен револуционерен деец, дал значаен придонес во развојот на Организацијата во Крушевскиот крај. Неговите повеќекратни затворања од османлиските и грчките власти сведочат за неговата постојана поврзаност со македонската ослободителна борба и за истрајноста во нејзиното поддржување.