Дејан Димитров е роден на 22 март 1873 година во селото Лактиње, Охридско. Од 1890 до 1901 година работел како каменорезец во Варна и Русе, во Бугарија. По враќањето во Македонија, во 1901 година се приклучил на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО).
Најнапред бил четник во четата на Тома Горанов, а од 1902 година станал подвојвода на Никола Русински во Дебарца, Охридско. Во тој период четата учествувала во ликвидирањето на озлогласениот сејмен Ризо, како и на повеќе предавници што соработувале со османлиските власти во Охрид.
За време на Илинденското востание зел активно учество во повеќе борби во Охридскиот револуционерен реон. По задушувањето на Востанието, преку Куманово и Врање, на 14 ноември 1903 година пристигнал во Бугарија.
Во 1905 година повторно се вратил во Македонија. До крајот на годината дејствувал во Велешко, а потоа се префрлил во Охридско, каде што од 1906 до 1908 година бил помошник на војводата Петар Чаулев, продолжувајќи ја револуционерната борба.
По Младотурската револуција во 1908 година се легализирал и се вратил во родното село. Но, непосредно пред Првата балканска војна, повторно бил уапсен од османлиските власти. Во затворот во селото Песочани бил подложен на страшни мачења. Со железна алка околу вилицата бил воден низ селата каде што претходно војводувал, со цел јавно да биде понижен и заплашено населението.
На 10 септември 1912 година, кај месноста Опчелин, во атарот на селото Песочани, Охридско, Дејан Димитров бил жив запален со газија, завршувајќи го својот живот на особено свиреп начин.
Хронологија
22 март 1873 – Роден во с. Лактиње, Охридско.
1890–1901 – Работи како каменорезец во Варна и Русе.
1901 – Станува член на ВМОРО и четник кај Тома Горанов.
1902 – Подвојвода на Никола Русински во Дебарца.
1903 – Учесник во Илинденското востание.
14 ноември 1903 – По Востанието пристигнува во Бугарија.
1905 – Се враќа во Македонија и дејствува во Велешко.
1906–1908 – Помошник на Петар Чаулев во Охридско.
1908 – По Младотурската револуција се легализира.
1912 – Уапсен и подложен на тешки мачења.
10 септември 1912 – Жив запален кај месноста Опчелин, во атарот на с. Песочани, Охридско.
Историско значење
Дејан Димитров е еден од истакнатите револуционерни дејци на Охридскиот револуционерен реон. Како четник, подвојвода и близок соработник на Никола Русински и Петар Чаулев, активно учествувал во Илинденското востание и во обновувањето на Организацијата по неговото задушување. Неговото херојско држење и трагичната смрт во 1912 година го вбројуваат меѓу мачениците на македонската ослободителна борба.