Борис Сугарев е роден на 12 март 1878 година во Прилеп. Основното и гимназиското образование го започнал во родниот град, а го продолжил во Солун, каде што се запознал со револуционерните идеи што во тоа време сè повеќе се ширеле меѓу македонската младина. Подоцна се запишал на Военото училиште во Софија, кое успешно го завршил, а во 1900 година го добил чинот потпоручник.
Иако имал можност за успешна воена кариера, Борис Сугарев се определил да се вклучи во македонското револуционерно движење. Во 1902 година учествувал во Горноџумајското востание, стекнувајќи драгоцено борбено искуство.
Во пролетта 1903 година, во пресрет на Илинденското востание, заминал за Македонија заедно со четата на Софрониј Стојанов. Набргу потоа бил поставен за командир на одделение во четата на Александар Протогеров, со која активно дејствувал во подготовките за претстојното востание.
За време на Илинденското востание учествувал во вооружените дејства во Серскиот револуционерен округ, каде што заедно со своите соборци водел борби против османлиската војска.
Во една од тие борби, кај селото Габрово, Горноџумајско, четата била пресретната од силна османлиска потера. Во жестокиот судир, на 28 април 1903 година, Борис Сугарев загинал храбро борејќи се за слободата на Македонија.
Иако неговиот револуционерен пат бил краток, тој останал запаметен како млад офицер кој ја напуштил сигурната воена служба за да му се посвети на македонското ослободително дело.
Хронологија
12 март 1878 – Роден во Прилеп.
По школувањето – Гимназија завршува во Прилеп и Солун, а Военото училиште во Софија.
1900 – Го добива чинот потпоручник.
1902 – Учествува во Горноџумајското востание.
Пролет 1903 – Со четата на Софрониј Стојанов заминува за Македонија.
1903 – Командир на одделение во четата на Александар Протогеров.
1903 – Учествува во Илинденското востание во Серскиот револуционерен округ.
28 април 1903 – Загинува во борба со османлиската потера кај селото Габрово, Горноџумајско.
Историско значење
Борис Сугарев припаѓа на генерацијата македонски револуционери кои, и покрај стекнатото воено образование и можноста за професионална офицерска кариера, се определиле да се приклучат на ВМОРО и на борбата за ослободување на Македонија. Неговото учество во Горноџумајското востание, во подготовките за Илинденското востание и во борбите во Серскиот револуционерен округ сведочи за неговата посветеност и пожртвуваност.
Иако загинал млад, неговото име останува меѓу револуционерите кои својот живот го положиле во борбата за слободата на Македонија.