Бојан Панајотов е роден во 1883 година во Битола. Уште како млад се приклучил кон Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО), каде што се истакнал како еден од најхрабрите битолски револуционери и припадник на нејзините терористички групи, задолжени за извршување на најопасните акции.
Во периодот по Илинденското востание, кога револуционерната организација се соочувала со силен притисок од османлиските власти и со дејствувањето на различни вооружени пропаганди, Бојан Панајотов извршувал повеќе доверливи задачи. Како четник и терорист на Организацијата, по наредба на раководството учествувал во ликвидирањето на повеќе гркомански активисти, кои соработувале со османлиските власти и дејствувале против револуционерната мрежа во Битола.
Во 1906 година добил една од најтешките задачи во својата револуционерна дејност – ликвидацијата на србоманскиот дејец Коста Начов од Ресен, кого Организацијата го сметала за опасен противник.
Бојан Панајотов успешно ја извршил задачата среде бел ден, покажувајќи голема решителност и храброст. Веднаш по акцијата бил опколен од османлиската војска и полиција. Свесен дека нема можност за бегство и решен да не падне жив во рацете на непријателот, тој извршил саможртва, останувајќи верен на револуционерната заклетва до последниот миг.
Со својата смрт станал еден од многуте револуционери кои ги жртвувале сопствените животи во извршувањето на задачите доверени од Организацијата.
Хронологија
1883 – Роден во Битола.
Почетокот на XX век – Станува член на ВМОРО и припадник на револуционерните терористички групи.
1903–1906 – Учествува во повеќе акции на Организацијата во Битола.
1906 – По наредба на ВМОРО го ликвидира Коста Начов од Ресен.
1906 – По опколувањето од османлиските власти извршува саможртва за да не биде заробен.
Историско значење
Бојан Панајотов е еден од познатите битолски револуционери и терористи на ВМОРО, кој извршувал особено опасни задачи во интерес на Организацијата. Неговата решителност, дисциплина и пожртвуваност го вбројуваат меѓу револуционерите што без двоумење ги извршувале најризичните акции.
Неговата саможртва по ликвидацијата на Коста Начов претставува пример за безрезервната посветеност на идеалите на Организацијата и за подготвеноста револуционерите да го жртвуваат сопствениот живот за каузата во која верувале.