Аргир Маринчев е роден во 1871 година во Охрид. Основното образование и прогимназијата ги завршил во родниот град, каде што уште како млад се истакнал со својата приврзаност кон просветната и националната дејност.
По завршувањето на школувањето работел како учител во Охрид. Покрај учителската професија, активно се вклучил во револуционерната работа на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО). Неговата сè поизразена револуционерна активност го довела во судир со егзархискиот владика, кој не ја одобрувал неговата работа во Организацијата.
Во текот на 1902 година, поради опасност од апсење, ја напуштил учителската служба и преминал во илегала. Следната година, поради покажаната храброст и довербата што ја уживал меѓу раководството на Организацијата, бил назначен за самостоен војвода.
Како делегат на Охридскиот револуционерен реон, заедно со Лука Групчев, Христо Узунов, Тасе Христов и Дејан Димитров, учествувал на Смилевскиот конгрес, одржан од 2 до 7 мај 1903 година. На Конгресот биле донесени одлуките за подготовката и организирањето на Илинденското востание во Битолскиот револуционерен округ.
За време на Илинденското востание, Аргир Маринчев бил војвода на просторот меѓу Битола и Охрид. Со својата чета учествувал во повеќе успешни борби против османлиската војска, штитејќи го населението и востаничките позиции.
Најславната страница од неговиот живот е поврзана со борбата на 30 и 31 август 1903 година кај месноста Рашанец, меѓу селата Речица, Куратица и Свиништа. На тоа место биле засолнети околу 1.700 жители, кои останале без своите домови по опожарувањето на селата од страна на османлиската војска.
За да им овозможат на бегалците да се извлечат, Аргир Маринчев и неговите четници останале да го задржуваат многубројниот турски аскер. Во нерамноправната борба се бореле до последните куршуми. Кога сфатиле дека излез нема, последните куршуми ги оставиле за себе, извршувајќи саможртва, за да не паднат живи во рацете на непријателот.
Аргир Маринчев бил погребан на местото каде што загинал, а неговата жртва останала запаметена како еден од најсветлите примери на пожртвуваност за време на Илинденското востание.
Хронологија
1871 – Роден во Охрид.
По школувањето – Учител во Охрид.
1902 – Преминува во илегала.
1903 – Назначен за самостоен војвода.
2–7 мај 1903 – Делегат на Смилевскиот конгрес.
Август 1903 – Како војвода учествува во Илинденското востание.
30–31 август 1903 – Загинува со својата чета во борбата кај месноста Рашанец, бранејќи околу 1.700 бегалци.
Историско значење
Аргир Маринчев е еден од најистакнатите охридски војводи на ВМОРО и учесник во Илинденското востание. Како делегат на Смилевскиот конгрес, самостоен војвода и организатор на востаничките сили меѓу Охрид и Битола, дал значаен придонес во подготовката и водењето на Востанието.
Неговата саможртва кај Рашанец, кога со својата чета го задржал османлискиот аскер за да спаси стотици цивили, претставува еден од најхеројските подвизи во историјата на македонското националноослободително движење. Со својата пожртвуваност Аргир Маринчев останува симбол на храброста, верноста и самопрегорот на македонските револуционери.