Александар Малинов, познат како Сандо, е роден на 22 декември 1879 година во Ново Село, Штип. Уште од младоста се вклучил во македонското револуционерно движење и станал член на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО).
Со својата храброст, одлучност и пожртвуваност брзо се истакнал меѓу револуционерите во Штипско. Учествувал во повеќе акции и вооружени судири против османлиските власти, стекнувајќи углед на смел и решителен четник.
На 22 ноември 1899 година учествувал во голема борба во Ново Село, каде што покажал извонредна присебност и храброст. Неговото име станало добро познато меѓу револуционерите и населението во Штипско.
Својот најголем подвиг го направил на 6 јануари 1904 година.
Тој ден, поради непретпазливост на една жена, било откриено неговото засолниште во Ново Село, Штип. Наскоро куќата била опколена од бројна османлиска војска и полиција.
Наместо да се предаде, Сандо Малинов одлучил да пружи отпор. Во жестоката борба, која траела повеќе часови, покажал извонредна храброст и борбеност. Според современите сведоштва, успеал да убие шеснаесет турски војници, еден мулазим и еден јузбашија, нанесувајќи му значителни загуби на противникот.
Иако тешко ранет, успеал да го пробие обрачот и да се извлече од опколувањето. Сепак, поради тешките рани, набргу им подлегнал.
Поради страв од османлиските власти, штипските граѓани ноќе и тајно го погребале во дворот на црквата „Св. Архангел“ во Ново Село, оддавајќи му последна почит како на народен херој.
Со својата саможртва и исклучителна храброст, Александар Малинов – Сандо останал запаметен како еден од најсмелите револуционери од Штипско.
Хронологија
22 декември 1879 – Роден во Ново Село, Штип.
Кон крајот на XIX век – Станува член на ВМОРО.
22 ноември 1899 – Учествува во голема борба во Ново Село.
6 јануари 1904 – По жестока борба со османлиската војска е тешко ранет и починува од здобиените рани.
1904 – Тајно е погребан во дворот на црквата „Св. Архангел“ во Ново Село.
Историско значење
Александар Малинов – Сандо е еден од најпознатите револуционери од Штипско. Како член на ВМОРО, се истакнал со својата извонредна храброст и решителност во борбата против османлиската власт.
Неговиот подвиг на 6 јануари 1904 година, кога сам се спротивставил на бројна турска војска и нанел големи загуби пред да им подлегне на раните, останал запаметен како еден од највпечатливите примери на лична пожртвуваност во историјата на македонското револуционерно движење.