Иван Орџанов, познат како Карасулијата, е роден во селото Кара-Суле (денешен Поликастро), Солунско.
Поради тешките животни услови не стекнал формално образование и уште млад се занимавал со ајдутство. Во 1896 година бил уапсен и поминал седум месеци во затвор во Солун.
Во редовите на ВМОРО бил привлечен од свештеникот Стамат Танчев и најпрво извршувал терористички задачи. На 15 септември 1897 година станал нелегален револуционер и подвојвода во четата на Апостол Петков, која дејствувала во Дојранско, Гевгелиско и Ениџевардарско.
Во 1898 година, заедно со Апостол Петков, го грабнале Туран-бег. При акцијата бил убиен неговиот син, а за ослободувањето на бегот бил побаран откуп од 2.000 турски лири. Откупот бил исплатен, но токму распределбата на парите предизвикала спор меѓу Карасулијата и Организацијата. Четата сакала средствата да ги задржи за себе, но по долги расправии парите биле предадени на ВМОРО.
Во ноември 1898 година Карасулијата и Апостол Петков го ликвидирале грчкиот лекар и османлиски шпион Димитрис Кивирнидис.
На 7 декември 1899 година учествувал во неуспешната акција за грабнување на богат гркоман во Валандово. Настанот ја предизвикал познатата Валандовска афера, која во голема мера била последица на самоволните постапки на Карасулијата. По оваа афера заминал во Бугарија и се приклучил кон Врховниот комитет на генерал Иван Цончев.
За време на Илинденското востание учествувал во борбите во Вториот востанички округ. На 10 август 1903 година неговите сили минирале железнички мост кај Гевгелија, а потоа учествувале и во жестоките борби кај месноста Гандач против бројни единици на турскиот аскер.
По демобилизацијата на востаничките сили во ноември 1903 година повторно заминал во Бугарија.
Во јули 1905 година, заедно со целата своја чета, загинал во борба со турскиот аскер кај месноста Џорлев Рид, во близина на селото Лесково.
Карасулијата останал запаметен како еден од најпознатите војводи од Гевгелиско и Ениџевардарско, чие име е тесно поврзано со револуционерните борби на ВМОРО кон крајот на XIX и почетокот на XX век.