До македонските дејци и револуционери
„Другари,
По убиството на задграничните претставници, кои со своите постапки ја доведоа Организацијата до работ на бездната, официјална Софија и нејзините платени орудија го кренаа својот глас против нас. Тие се обидоа да ја прикажат нашата самоодбрана и заштита на револуционерните принципи како чин на разбојништво.
Неодамна, во март оваа година, групата околу Христо Матов и неговите истомисленици свикаа т.н. ‘општ конгрес’ во Ќустендил. Ние изјавуваме пред целата македонска јавност дека тој конгрес е нелегитимен, лажен и претставува обична комедија режирана од бугарската влада и воените кругови.
Тој собир не ги претставува револуционерните окрузи во Македонија. На него учествуваа луѓе кои со години не стапнале на македонска земја, луѓе кои живеат во Софија со државни плати и кои ја претворија револуционерната дејност во занает. Нивните одлуки, вклучувајќи ги и нивните ‘смртни пресуди’ против нас, за нас немаат никаква вредност. Единствениот судија на нашите дела е македонскиот народ.
Нашето разидување со групата на Матов не е лично, туку е длабоко идеолошко:
1. Тие сакаат револуција од Софија, ние сакаме револуција во Македонија. Нивната цел е да се испровоцира војна меѓу Бугарија и Турција, за потоа Македонија да биде анектирана. Нашата цел е создавање на слободна, автономна или независна Македонија, во која сите народности ќе живеат во рамноправност.
2. Тие ја претворија Организацијата во инструмент на бугарскиот државен буџет. Нашите противници не можат да направат ниту еден чекор без поткрепа на бугарското воено министерство и полиција. Ние, серчани, се потпираме исклучително на сопствените сили на македонското население и на неговата револуционерна свест.
3. Тие проповедаат шовинизам и омраза. Со нивната дејност тие ги оттурнаа од нас сите други народности во Македонија — Власите, Албанците, па дури и умерените Турци и Грци. Ние веруваме дека ослободувањето е можно само преку солидарност и заедничка борба на сите поробени елементи во Империјата.
Другари, пресудни моменти се пред нас. Ние ве повикуваме да ја отфрлите диктатурата на софиските комитети и да застанете цврсто на принципите на независна Внатрешна организација.
Борбата што ја водиме е тешка, но таа е единствениот пат за зачувување на чистотата на нашето дело!
Мај, 1908 година
Серски револуционерен округ“