Роден е во 1876 година во селото Крстовар, Битолско.
Основното образование го започнал во селото Буф, каде што учел на грчки јазик, а потоа го продолжил во егзархиското училиште во своето родно село. Завршил прогимназија во Битола, а по едногодишно учителствување во родното село го продолжил образованието во Солун.
Во учебната 1895/96 година се вработил како учител во Кавадарци, каде што се вклучил во револуционерното дело. Од 1900 година бил учител во Основното училиште во Битола.
На 12 февруари 1902 година бил уапсен и осуден на смрт. Во февруари 1903 година бил амнестиран и ослободен. Истата година учествувал на Смилевскиот конгрес како претставник од Битола.
За време на Илинденското востание бил војвода во Леринско. По задушувањето на Востанието заминал во Бугарија, а во пролетта 1904 година повторно се вратил во Македонија.
Активно работел на обновувањето на Организацијата во Битолско, Костурско и Леринско. Во мај 1904 година учествувал како делегат на Прилепскиот конгрес, а во 1905 година и на Рилскиот конгрес.
По Балканските и Првата светска војна се населил во Бугарија, каде што станал член на Централниот комитет на ВМРО. Тесно соработувал со Александар Протогеров. По убиството на Протогеров, по наредба на Иван Михајлов во 1928 година, се повлекол од активното учество во Организацијата.
Починал во 1962 година во Софија.
Георги Поп Христов останал запаметен како истакнат револуционер, војвода и деец на ВМРО, кој дал значаен придонес во обновувањето и развојот на Организацијата по Илинденското востание.