Христо Чернопеев е роден на 16 јули 1868 година во селото Дерманци, Плевенско. По националност бил Бугарин. Основното образование го завршил во родното место, а од 1889 до 1899 година служел како подофицер во бугарската армија.
По напуштањето на воената служба се приклучил кон Македонската револуционерна организација. Во почетокот на 1900 година влегол во Гевгелиската реонска чета на Михаил Апостолов Попето, а по неколку месеци станал самостоен војвода во Кукушко.
Како горноџумајски војвода зел активно учество во познатата афера со американската протестантска мисионерка Елен Стоун. По успешно завршување на акцијата, учествувал и во борбите против врховистичките чети на генерал Иван Цончев.
За време на Илинденското востание во 1903 година раководел со чети и учествувал во повеќе борби во Разлошко. По востанието станал раководител на Струмичкиот револуционерен округ и се вбројувал меѓу најистакнатите воени дејци на Организацијата.
По Младотурската револуција во 1908 година, заедно со Јане Сандански, учествувал во формирањето на Народната федеративна партија во Солун во 1909 година. Подоцна дошло до политичко разидување меѓу двајцата револуционери.
Кон крајот на 1909 година повторно преминал во илегала. Во 1911 година бил избран за член на Централниот комитет на обновената ВМОРО, заедно со Петар Чаулев и Тодор Александров.
Во Балканските војни учествувал како војвода на чета и се истакнал со голема храброст, поради што бил одликуван со орденот „За храброст“ – III степен.
Во февруари 1914 година бил избран за пратеник од листата на Либералната партија на Васил Радославов.
За време на Првата светска војна служел како офицер во бугарската армија. Загинал на 5 ноември 1915 година во битката кај Криволак, во близина на селото Пепелиште.
Христо Чернопеев останува запаметен како еден од најспособните војводи и воени организатори на ВМОРО, истакнат учесник во Илинденското востание и член на Централниот комитет на обновената Организација.