Тодор Христов е роден на 20 јануари 1883 година во Софија. Во 1902 година го завршил Военото училиште во Софија и започнал служба како офицер во Бугарската армија.
Во пролетта 1903 година ја напуштил воената служба и заминал во Македонија, каде што се приклучил на четата на Питу Гули, која дејствувала во Крушевско.
Како бугарски кавалериски потпоручник од Првата пешадиска дивизија, на Смилевскиот конгрес бил избран за воен специјалист при Штабот на Илинденското востание. Благодарение на своето воено образование, имал значајна улога во подготовките и организацијата на востаничките сили.
Тој бил раководител на леарницата за изработка на бомби во Битолско и Крушевско, каде што се произведувале дел од вооружувањето и експлозивните средства потребни за востаничките одреди.
За време на Илинденското востание командувал со Седмиот востанички одред, составен од борци од селата Селце, Обршани и Вранче. Учествувал во нападот и ослободувањето на Крушево, а по воспоставувањето на Крушевската Република ја координирал изградбата на одбранбените фортификациски објекти околу градот.
Тодор Христов е познат и по тоа што ги изработил нацртите за прочуеното „црешово топче“, симбол на Илинденското востание и на борбата на македонските востаници.
По задушувањето на востанието продолжил да дејствува со востаничките сили.
Загинал на 21 септември 1903 година во борба на планината Вилач, во Скопско-Прешевскиот крај.
Тодор Христов останува запаметен како еден од најобразованите воени стручњаци на Илинденското востание, кој своето воено знаење и живот ги ставил во служба на македонското револуционерно движење.