Тодор Поп Антов е роден на 28 февруари 1875 година во селото Ваташа, Тиквешко.
Основното образование го завршил во родното село, а потоа се школувал во Солунската егзархиска гимназија. Уште како ученик, во 1894 година, се приклучил кон ВМОРО.
Од 1895 година учителствувал во Прилеп, каде бил избран за член и благајник на Околискиот и Градскиот комитет на ВМОРО. Во 1899 година, по барање на Централниот комитет на Организацијата, бил назначен за главен учител во Крива Паланка, а од 1900 до 1902 година бил главен учител во Пехчево. Во тој период активно работел на зацврстување на Организацијата и раководел со борбата против врховистичките чети.
Во ноември и декември 1902 година бил уапсен и затворен во Куршумли-ан во Скопје. Во февруари 1903 година бил ослободен и протеран во Пехчево.
Од 1904 до 1906 година учителствувал во Мелник, каде бил избран за член на околиското раководство на ВМОРО. На Рилскиот конгрес на ВМОРО во 1905 година учествувал како делегат на Серскиот револуционерен округ. На истиот конгрес, заедно со Даме Груев, Пере Тошев и Христо Силјанов, бил избран за член на Централниот комитет на ВМОРО.
Во јули 1906 година повторно бил уапсен и обвинет за револуционерна дејност, но на судскиот процес во декември истата година бил ослободен.
Во почетокот на 1907 година учителствувал во Скопје и бил член на Скопскиот окружен револуционерен комитет. Кон крајот на годината, поради својата револуционерна активност, бил отпуштен од Егзархијата и емигрирал во Бугарија.
По Младотурската револуција во 1908 година се вратил во Македонија. Во периодот 1908–1909 година повторно учителствувал во Мелник, а во 1909–1910 година во Мустафа Паша (денес Свиленград).
Во 1910 година, заедно со сопругата Поликсена Мосинова од Охрид, заминал во Женева, каде студирал хемија.
Тој и неговата сопруга учествувале како доброволци во Балканските војни. Од 1913 до 1915 година учителствувал во Ксанти, а за време на Првата светска војна бил окружен управник во Кавадарци.
Тодор Поп Антов починал на 29 декември 1954 година во Пловдив.
Тој останува запаметен како истакнат просветен деец, револуционер и член на Централниот комитет на ВМОРО, кој значаен дел од својот живот го посветил на македонското националноослободително движење.