Тодор Александров е роден на 4 март 1881 година во Ново Село, Штипско.
Основното образование го стекнал во родниот крај, а во 1897–1898 година го завршил Педагошкото училиште во Скопје. Уште како млад ученик, во 1896 година, бил воведен во редовите на ВМОРО од Христо Матов.
По завршувањето на образованието работел како учител во Виница, Кратово и Кочани, а истовремено активно учествувал во револуционерната дејност на Организацијата.
Во почетокот на 1903 година бил назначен за околиски раководител на Кочанскиот револуционерен реон. На 3 март 1903 година, поради предавство, бил уапсен и осуден на пет години затвор. Казната ја издржувал во скопскиот затвор Куршумли-ан, од каде бил ослободен со амнестија по тринаесет месеци, во април 1904 година.
По ослободувањето бил назначен за главен учител во Ново Село, Штипско, а истовремено бил член на околиското раководство на ВМОРО во Штип. На 10 јануари 1905 година стапил во четата на Мише Развигоров како нејзин секретар.
По смртта на Развигоров станал секретар на кочанскиот околиски војвода Симеон Георгиев – Клинчарски. На Третиот конгрес на Скопскиот револуционерен округ, одржан во ноември 1907 година, бил избран за еден од окружните војводи на округот. По Младотурската револуција не го предал оружјето и останал во илегала.
Во почетокот на 1911 година, заедно со Христо Чернопеев и Петар Чаулев, бил избран за член на Централниот комитет на обновената ВМРО.
Со своја чета учествувал во Првата балканска војна, а за време на Првата светска војна бил мобилизиран и активно учествувал во воените дејствија.
По завршувањето на војната, во декември 1919 година, заедно со Александар Протогеров, Петар Чаулев и Кирил Ципушев ја обновил ВМРО. Под негово раководство биле обновени организациските структури и револуционерната мрежа. Тодор Александров стекнал голем авторитет меѓу македонските бегалци во Бугарија и меѓу населението во Македонија. Основна цел на Организацијата била обединување на Македонија во автономна, а подоцна и независна држава.
Во 1924 година, настојувајќи да постигне единство во македонското револуционерно движење и да ги приближи левите и десните струи, во Виена го потпишал Мајскиот манифест. По силните реакции во јавноста и во Организацијата, подоцна го повлекол својот потпис.
На 31 август 1924 година, на пат кон Конгресот на Серскиот револуционерен округ, кај селото Лопово, Мелничко, бил убиен под неразјаснети околности.
Тодор Александров останува една од најзначајните личности во историјата на македонското револуционерно движење и еден од главните обновители и водачи на ВМРО по Првата светска војна.