Питу Гули е роден во 1868 година во Крушево, во влашко семејство.
Уште како млад заминал на печалба во Бугарија. Таму се поврзал со револуционерни кругови и во 1885 година, заедно со четата на Адам Калмиков, преминал во Македонија со намера да се бори против османлиската власт.
По разбивањето на четата бил заробен од турските власти. Му било судено во Солун, по што бил осуден на седум години затвор. Казната ја издржувал во црноморскиот град Трапезунд, во Мала Азија.
Во 1894 година бил ослободен од затвор и се вратил во родното Крушево. Набргу се вклучил во редовите на ВМОРО и активно работел на организирањето на револуционерното движење во Крушевско.
Во следните години повторно престојувал во Бугарија, а во март 1903 година со сопствена чета се вратил во Крушево за да учествува во подготовките за претстојното востание.
За време на Илинденското востание бил еден од најистакнатите крушевски војводи. Активно учествувал во ослободувањето на Крушево и командувал со голем востанички одред кој ја напаѓал и освојувал турската касарна во градот.
Кога повеќеилјадната турска војска започнала офанзива за повторно заземање на Крушево, Питу Гули со својот одред од околу 370 борци останал на одбранбените позиции кај месноста Мечкин Камен.
На 13 август 1903 година, во една од најславните и најхеројските битки во македонската историја, Питу Гули и неговите борци воделе нерамноправна борба против многубројниот турски аскер.
Бранејќи ги Крушево и Крушевската Република до последен здив, Питу Гули загинал заедно со голем дел од своите соборци.
Неговото име останало симбол на храброст, саможртва и непоколеблива борба за слободата на Македонија. Питу Гули е една од најлегендарните личности на Илинденското востание и еден од најпочитуваните македонски револуционери.