Никола Пушкаров е роден на 14 декември 1874 година во гратчето Пирдоп, Софиско. По националност бил Бугарин.
Основното образование го завршил во родниот град, а гимназиското во Софија. По завршувањето на школувањето извесно време работел како учител во селото Мирково.
Во периодот од 1898 до 1901 година студирал природни науки на Софискиот универзитет, каде успешно го завршил своето високо образование.
Во 1902 година станал професор во Скопската егзархиска гимназија. Истата година се приклучил кон ВМОРО и по препорака на Гоце Делчев добил задача да ја зајакне и омасови револуционерната организација во Скопскиот револуционерен округ.
Благодарение на своите организациски способности бил избран за претседател на Скопскиот револуционерен округ и одиграл значајна улога во подготовките за востанието во овој дел на Македонија.
За време на Илинденското востание бил началник на востаничките сили во Скопскиот револуционерен округ, раководејќи со револуционерните активности и вооружените дејствија во регионот.
По задушувањето на востанието се повлекол во Бугарија, каде што се посветил на научна работа и истражувања.
Во 1919 година им се придружил на Ѓорче Петров и Димо Хаџи Димов и активно учествувал во јавните расправи за македонското прашање. Во своите текстови и настапи се залагал за признавање на посебноста на македонската нација.
До крајот на својот живот останал приврзаник на македонското револуционерно ослободително движење и неговите идеали.
Никола Пушкаров починал на 18 февруари 1943 година.
Останал запаметен како револуционер, научник, педагог и еден од најзначајните организатори на ВМОРО во Скопскиот револуционерен округ.