Никола Киров – Мајски е роден на 28 јуни 1880 година во Крушево. Неговиот прадедо се доселил во Крушево од селото Свињишта, Охридско.
Основното образование го завршил во родниот град, а гимназиското во Битола. Во 1898 година, по ученичкиот бунт против Егзархиската администрација и против владиката Григориј, заедно со уште седумнаесет ученици бил исклучен од гимназијата.
Школувањето го продолжил во Солунската машка гимназија, каде што се приклучил кон редовите на ВМОРО. По завршувањето на образованието се посветил на учителската дејност.
Во периодот 1902–1903 година бил учител во селото Баница, Леринско. Во текот на својата работа се среќавал со многу истакнати дејци на ВМОРО и како внимателен хроничар ги бележел нивните активности и настаните поврзани со револуционерното движење.
Илинденското востание го затекнало во родното Крушево, каде активно учествувал во востаничките дејствија и бил еден од најблиските соработници на Никола Карев. По задушувањето на востанието останал активен и бил раководител на ВМРО во Крушево.
Во 1905 и 1906 година повторно учителствувал во Леринско. Во 1909 година работел како учител во Ихтиман, Бугарија, во 1910 година во Дебар, а во учебната 1911–1912 година бил директор на училиштето во Ресен.
По Втората балканска војна своето семејство го преселил во Бугарија. Таму завршил правни науки во Софија и работел како учител и финансиски службеник, но останал активен и во револуционерното движење.
Никола Киров – Мајски оставил значајно книжевно и историско наследство. Автор е на делата „Со поглед кон Македонија“, „Крушево и неговите борби за слобода“, „Епопејата на Крушево“, „Светлина кон темнината“ и други трудови посветени на македонската историја и револуционерна борба.
Покрај тоа, бил познат и како драмски писател, поет и публицист.
Починал на 2 август 1962 година во Софија.
Никола Киров – Мајски останал запаметен како револуционер, учител, публицист, хроничар на Илинденското востание и еден од најзначајните крушевски интелектуалци.