Наум Јосифов

Наум Јосифов

Наум Јосифов е роден во 1886 година во Охрид.

Во редовите на ВМОРО се вклучил во 1902 година. Кон крајот на истата година бил уапсен од турските власти и подложен на тешки измачувања. Во пролетта 1903 година бил ослободен со амнестија.

За време на Илинденското востание учествувал како четник. По задушувањето на востанието заминал на печалба во Романија.

Кон крајот на 1904 година повторно се вклучил во револуционерната борба како четник во четата на војводата Иван Алјабакот, со која дејствувал во Велешко.

За време на Хуриетот бил војвода во Ѓавато, Битолско, а подоцна како војвода во Охридско учествувал во борбите против српската војска за време на Балканските војни.

Современиците го опишувале како исклучително храбар и пожртвуван борец. Во повеќе наврати, под силен оган, на грб извлекувал ранети соборци и им го спасувал животот.

По Првата светска војна живеел во Бугарија, но и понатаму останал поврзан со револуционерното движење. Со своја чета неколкупати навлегувал во Охридско.

Во 1923 година бил војвода во Охридско. На 18 јули 1925 година неговата чета водела голема борба со српската жандармерија.

По убиството на Александар Протогеров во 1928 година застанал на страната на протогеровистите, а во 1930 година преминал во таборот на Иван Михајлов.

По Втората светска војна, во 1946 година, бил уапсен од новата комунистичка власт во Охрид и осуден на смрт. Подоцна пресудата му била заменета со доживотен затвор.

Наум Јосифов останал запаметен како еден од најпознатите охридски војводи и долгогодишен учесник во македонското револуционерно движење.