Методија Патчев е роден на 14 мај 1875 година во Охрид.
Во родниот град завршил прогимназиско образование, а потоа заминал во Пловдив, каде што работел како чирак кај свој сограѓанин кожар.
Во 1896 година се вратил во Охрид и извесно време се занимавал со учителска дејност. Истата година се приклучил кон редовите на ВМОРО. Поради својата решителност и преданост кон Организацијата, често добивал специјални задачи поврзани со ликвидирање на предавници и противници на револуционерното дело.
Во 1898 година, по ликвидацијата на охридскиот предавник Димитар Грдановиќ, бил уапсен од турските власти и осуден на петнаесет години затвор. Во битолскиот затвор останал до 1901 година, кога бил ослободен со амнестија.
По излегувањето од затвор бил назначен за учител во Прилеп, но турските власти не му дозволиле да ја врши таа должност. Поради тоа преминал во илегала и се приклучил кон четата на војводата Марко Лерински.
Во октомври 1901 година бил назначен за прилепски војвода на агитациско-организациска чета. Во март 1902 година, по одлука на Организацијата, го ликвидирал прилепскиот војвода Тале Горанов.
На 7 април 1902 година, заедно со шестмина свои четници, бил предаден кај турските власти во селото Кадино Село. Опколени од бројна турска војска, револуционерите воделе борба што траела повеќе од дваесет и четири часа.
Откако останале без можност за пробив и соочени со сигурно заробување, Методија Патчев и неговите соборци со последните куршуми извршиле саможртва, оставајќи пример за пожртвуваност во македонското револуционерно движење.