Лазар Димитров, познат како Дренок, е роден во селото Дренок, Дебарско, во 1869 година. Основното образование го започнал во родното село, а средното образование го завршил во Солун во 1888–1889 година.
Две години работел како учител во Дебар и Ениџе Вардар, по што бил ангажиран во семинаријата на Бугарската егзархија во Цариград.
Подоцна учителствувал во Одрин, каде во 1896 година бил избран за претседател на Одринскиот окружен револуционерен комитет на ВМОРО. Во 1901 година се запишал на студии по словенска филологија на Универзитетот во Софија, но таму останал кратко време.
Во периодот 1902–1903 година бил учител во Педагошкото училиште во Сер, каде истовремено ја извршувал должноста претседател на Серскиот окружен револуционерен комитет.
Како делегат на Серскиот револуционерен округ учествувал на Солунскиот конгрес на ВМОРО во јануари 1903 година, на кој се расправало за кревање востание во Македонија. Првично се спротивставил на идејата за востание, но подоцна го потпишал донесеното решение.
За време на Илинденското востание бил член на Горското началство во Охридскиот, Драмскиот и Дебарскиот востанички реон. По задушувањето на востанието, заедно со други раководители на ВМОРО се повлекол во Бугарија.
За време на Првата светска војна бил училиштен инспектор во Приштинскиот округ.
По војните се населил во Бугарија, каде што продолжил да работи како учител.
Починал во Пловдив во 1945 година.