Јордан Гавазов Ицков е роден во Прилеп. На Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО) ѝ пристапил уште во 1894 година. Истата година, заедно со Даме Груев, Андон Хаџи Панов и Јордан Пиперката Костадинов, го формирал Прилепскиот комитет на ВМОРО.
Се истакнал со своите организациски способности, храброст и извршување на специјални револуционерни задачи. Бил еден од најактивните дејци на Организацијата во Прилепскиот крај.
Во 1896 година бил уапсен заедно со својот татко како учесник во ликвидацијата на беговите-зулумџии во селото Небрегово во 1894 година. Казната ја издржувал во Битолскиот затвор, од каде што во текот на зимата 1897–1898 година успеал да побегне.
По бегството емигрирал во Бугарија, каде што заедно со својот соборец Христо Чемков формирал чета. Набргу потоа повторно се вратиле во Македонија за да ја продолжат револуционерната дејност.
Во текот на 1898 година, во една куќа во Прилеп биле откриени и опколени од турските власти. Следувала повеќечасовна жестока борба. Соочени со безизлезна положба и не сакајќи живи да паднат во рацете на турската власт, Јордан Гавазов Ицков и неговите соборци извршиле саможртва.
Неговото име останува запаметено како пример за пожртвуваност, храброст и безрезервна посветеност на ослободителната борба на македонскиот народ.