Осмиот општ конгрес на ВМРО се одржал од 11 до 15 април 1932 година во селото Тросково, Горноџумајско. Тој претставувал последен општ конгрес на Организацијата пред нејзината забрана во 1934 година.
На Конгресот бил разгледан и усвоен извештајот за дејноста на ВМРО во периодот од 1928 до 1932 година. Делегатите ја анализирале политичката состојба во Македонија и на Балканот, како и резултатите од дотогашната револуционерна и политичка дејност на Организацијата.
За членови на новиот Централен комитет биле избрани:
• Иван Михајлов;
• Владимир Куртев;
• Георги Настев.
За резервни членови биле избрани:
• Кирил Дрангов;
• Михаил Монев;
• Јордан Чкатров.
Конгресот посветил внимание и на меѓународната положба на македонското прашање. Со жалење било констатирано дека без резултат останале бројните петиции и апели упатени до Општеството на народите и до големите сили од страна на македонските организации, прогонетото македонско свештенство и претставниците на населението од Македонија.
Посебно била нагласена соработката со хрватското и албанското националноослободително движење. Била потврдена спогодбата за заеднички дејствија против политиката на асимилација и централизација што ја спроведувала Кралството Југославија.
Конгресот ги отфрлил т.н. Балкански конференции, оценувајќи дека нивната цел била зачувување на постојното статус-кво на Балканот. Истовремено било истакнато дека соработката и обединувањето на балканските народи се пожелни, но само врз основа на слободата и рамноправноста на сите народи. Како предуслов за идна балканска федерација била посочена независна и обединета Македонија.
Во своите резолуции Конгресот повторно ја потврдил основната цел на ВМРО – ослободување и обединување на Македонија. Исто така, Централниот комитет бил задолжен да продолжи со истрагата за откривање и утврдување на сите виновници поврзани со убиството на Тодор Александров.
VIII Конгрес во Тросково останал запаметен како последен општ конгрес на историската ВМРО. Само две години подоцна, по државниот преврат во Бугарија на 19 мај 1934 година, Организацијата била забранета, а нејзините структури биле распуштени.