Првиот конгрес на Македонската револуционерна организација се одржал на 27 август 1894 година во Ресен. На него присуствувале околу 12–15 делегати, претставници на месните револуционерни комитети од различни делови на Македонија.
Конгресот бил одржан во деновите кога се вршело осветувањето на новоизградената црква „Св. Кирил и Методиј“ во Ресен од страна на владиката Григориј, што овозможило непречено собирање на делегатите без да предизвика сомнеж кај османлиските власти.
Со работата на Конгресот претседателствувал д-р Христо Татарчев, претседател на Централниот комитет на Организацијата. Меѓу учесниците биле Даме Груев, Пере Тошев, Атанас Лозанчев, Ѓорѓи Пешков, Григор Попев, Александар Чакаров, Александар Хаџи Панов, Тодор Станков, Атанас Мурџев, Трајко Доровски, Никола Наумов и други истакнати дејци.
Конгресот ги разгледал извештаите за развојот и ширењето на Организацијата, како и задачите за нејзиното понатамошно зацврстување. Посебно внимание било посветено на односите со Егзархијата, општините и училиштата. Било решено Организацијата да настојува во училиштата, црковните општини и управните тела да бидат поставувани нејзини доверливи луѓе, со што би се зајакнало нејзиното влијание меѓу населението.
На Конгресот биле донесени и мерки за зацврстување на месните комитети, за набавка на оружје и за обезбедување финансиски средства преку членски влогови.
Една од најзначајните одлуки била организациската поделба на Македонија на револуционерни окрузи. Бил формиран Битолскиот револуционерен округ со окружен комитет во состав: Пере Тошев – претседател, Атанас Лозанчев – секретар, Григор Попев – благајник и Ѓорѓи Пешков – советник. За Солунскиот револуционерен округ било предвидено непосредно да раководи Централниот комитет.
Во истото време се зацврстувала и организацијата во Скопскиот револуционерен округ, каде активно дејствувале Гоце Делчев, Даме Груев, Туше Делииванов, Петар Поп Арсов, Мише Развигоров, Христо Коцев, Емануел Чучков и други револуционерни дејци.
По одлуките на Конгресот започнало издавањето на првите револуционерни весници, меѓу кои „На оружје“ и „Бунтовник“, преку кои се ширеле идеите на Организацијата. Револуционерната мрежа продолжила брзо да се проширува низ Македонија.
По Конгресот, Централниот комитет ја увидел потребата од изработка на внатрешен правилник за работата на месните комитети. Задачата му била доверена на Иван Хаџи Николов, а правилникот бил усвоен до крајот на 1894 година.
Првиот конгрес во Ресен претставува важна пресвртница во развојот на Организацијата, бидејќи ги поставил темелите на нејзината организациска структура, управување и понатамошно ширење низ Македонија.