Марсејскиот атентат се случил на 9 октомври 1934 година во Марсеј, Франција, при официјалната посета на југословенскиот крал Александар Караѓорѓевиќ. Атентатот претставува еден од најзначајните политички настани во Европа меѓу двете светски војни.
По Првата светска војна, Вардарска Македонија влегла во составот на Кралството СХС, подоцна Кралство Југославија. Новата држава спроведувала силна централистичка и асимилаторска политика, со која на Македонците им било одрекувано правото на национална самобитност. Слично незадоволство постоело и кај хрватското национално движење, особено по убиството на Стјепан Радиќ во југословенското Собрание во 1928 година.
Во такви околности дошло до соработка меѓу ВМРО и хрватското усташко движење, насочена против југословенската монархија.
На 9 октомври 1934 година кралот Александар пристигнал во Марсеј со бродот „Дубровник“. При свеченото движење низ градот, во автомобил заедно со францускиот министер за надворешни работи Луј Барту и генералот Жорж, кон возилото се приближил атентаторот и отворил оган. Кралот Александар бил смртно погоден, а од последиците на ранувањето починал и Луј Барту. Генералот Жорж бил тешко ранет, но преживеал.
Атентаторот бил Величко Димитров Керин, познат под псевдонимот Владо Черноземски, член на ВМРО. Роден е на 19 октомври 1897 година во селото Каменица, Пазарџишко. Во Организацијата влегол во 1922 година и се истакнал како дисциплиниран, храбар и решителен извршител на доверливи задачи.
По атентатот, Черноземски бил совладан од полицијата и толпата, а подоцна починал од здобиените повреди. Кај него бил пронајден лажен пасош, оружје и тетоважа со симболите и девизата на ВМРО: „Слобода или смрт“.
Марсејскиот атентат имал силен меѓународен одек. Тој го свртел вниманието на европската јавност кон нерешените национални прашања во Кралството Југославија и кон македонското прашање, но истовремено предизвикал и силни дипломатски реакции.
Во македонската историска меморија, атентатот останал запаметен како дел од борбата против југословенската државна политика во Вардарска Македонија и како еден од најпознатите настани поврзани со дејноста на ВМРО меѓу двете светски војни.