
Павел Христов е роден во 1874 година во селото Цапари, Битолско.
По завршувањето на Педагошкото училиште во Лом работел како учител во Прилеп, Кичево, Костур и Битола.
Во редовите на ВМОРО се вклучил во 1895 година. Благодарение на своите организациски способности брзо напредувал во Организацијата, а во периодот од 1898 до 1901 година бил раководител на Костурскиот револуционерен реон.
Во 1901 година бил уапсен од турските власти и осуден на затвор. Три години поминал во Корчанскиот затвор, каде бил изложен на тешки услови.
По Илинденското востание бил избран за раководител на Битолскиот окружен револуционерен округ, една од најодговорните функции во ВМОРО.
На Рилскиот конгрес во 1905 година учествувал како делегат на Битолскиот револуционерен округ, а на Ќустендилскиот конгрес во 1908 година бил избран за член на Централниот комитет на Организацијата.
По Младотурската револуција во 1908 година работел како училишен инспектор во Битола. Во декември 1909 година бил уапсен по аферата поврзана со убиството на Јован Јовановиќ, но по два месеци бил ослободен поради недостиг на докази.
Во периодот 1910–1911 година бил задграничен претставник на ВМОРО во Софија.
За време на Балканските војни раководел со чета во Битолско и активно учествувал во борбите за ослободување на Македонија. Бил и еден од организаторите на Охридско-дебарското востание во 1913 година.
Во годините 1915–1918 извршувал должности како окружен финансиски раководител, а потоа и како окружен управник на Битола.
По Првата светска војна се приближил кон левото крило на македонското движење. Во 1921 година, заедно со Александар Протогеров, заминал во Албанија како претставник на Македонската федеративна организација. Таму склучил договор со албанските револуционери, предводени од Хасан-бег Приштина, за заедничка борба против српската власт.
Павел Христов починал на 6 јуни 1922 година во Софија од туберкулоза. Последните години од животот ги минал во тешка материјална состојба.
Останал запаметен како истакнат револуционер, организатор, член на Централниот комитет на ВМОРО и еден од највлијателните дејци на Битолскиот револуционерен округ.