Роден е на 24 мај 1880 година во Цариград. Неговиот татко потекнувал од Охрид и рано се преселил во престолнината на Османлиската империја.
Основното образование го завршил во Цариград, по што школувањето го продолжил во Солун, а потоа во Битола, каде ја завршил класичната гимназија. Уште како ученик во Битолската гимназија се приклучил кон редовите на ВМОРО.
По завршувањето на образованието извесно време учителствувал во Прилеп и во Лерин. Во 1902 година преминал во илегала и се приклучил на четата на Марко Лерински.
За време на Илинденското востание се наоѓал во Одринско, во четата на Михаил Герџиков, како заменик-војвода. Учествувал во борбите за ослободување на Мичурин и Ахтопол. По задушувањето на востанието заминал во Софија.
Во 1907 година дипломирал историски науки на Софискиот универзитет, а подоцна докторирал во Швајцарија. Во 1908 година бил избран за дополнителен член на Задграничното претставништво на Централниот комитет на ВМОРО.
Во идејните спорови меѓу левото и десното крило на македонското револуционерно движење ги поддржувал централистичките сфаќања и бил близок до ставовите на дејците од десницата.
За време на Балканските војни повторно зел активно учество во борбите и бил на чело на чета во Костурско.
Во март 1916 година, за време на Првата светска војна, бил уапсен и осуден на доживотен затвор под обвинение за шпионажа во корист на Русија. На слобода бил пуштен кон крајот на 1918 година.
По војните живеел во Софија, каде се посветил на новинарска, публицистичка и научна работа. Во 1923 година бил еден од основачите на Македонскиот научен институт.
Како историчар, публицист и мемоарист оставил значајни дела за македонското револуционерно движење и Илинденското востание, кои претставуваат важен извор за историјата на Македонија.
Христо Силјанов починал во Софија на 26 септември 1939 година.
Тој останува запаметен како истакнат револуционер, историчар, публицист и еден од најзначајните хроничари на македонското националноослободително движење.