Христо Батанџиев е роден во 1865 година во Гуменџе (денес Гумениса), Ениџевардарско.
По завршувањето на образованието работел како учител во Гуменџе, Кукуш и Солун. Подоцна бил секретар на Солунската општина и на Егзархиската митрополија во Солун.
Како истакнат македонски патриот и деец, загрижен за судбината на Македонија, се приклучил на групата македонски интелектуалци и истомисленици кои работеле на создавање организирано националноослободително движење.
На 23 октомври 1893 година, токму во неговиот стан во Солун, се одржал основачкиот состанок на кој била создадена Македонската револуционерна организација. На тој историски состанок учествувале Христо Татарчев, Даме Груев, Петар Поп Арсов, Иван Хаџи Николов, Андон Димитров и Христо Батанџиев. По основањето на Организацијата, Батанџиев бил избран за член на првиот Централен комитет на МРО.
Во 1896 година учествувал во работата на Солунскиот конгрес на Организацијата, каде повторно бил избран за член на Централниот комитет.
Во текот на следните години продолжил активно да работи за развојот и зацврстувањето на револуционерната мрежа во Македонија.
По Младотурската револуција во 1908 година се вклучил во работата на Сојузот на бугарските конституциони клубови во Македонија.
Во јуни 1913 година, по избувнувањето на Втората балканска војна, бил уапсен од грчките власти во Солун. Заедно со повеќе од илјада Македонци бил испратен на заточение на островите Трикери и Итака во Егејското Море.
Христо Батанџиев и архимандритот Евлогиј Светиев биле качени на бродот „Екатерини“ за транспорт кон островот Трикери. На 18 јуни 1913 година, за време на патувањето, грчки војници ги фрлиле во морето и пукале кон нив сè додека не потонале.
Со својата трагична смрт Христо Батанџиев станал една од првите жртви меѓу основачите на Македонската револуционерна организација.
Тој останува запаметен како еден од шестмината основачи на МРО, член на првиот Централен комитет и еден од најзначајните дејци од почетниот период на македонското револуционерно движење.